บนท้องฟ้าร่างของเทพแห่งความแห้งแล้ง เซธ ถูกพลังกระบี่สับเป็นชิ้นๆ ร่วงหล่นลงสู่หมอกหนาอันไร้ที่สิ้นสุด จนกระทั่งสิ้นใจ ดวงตาของเขายังคงจ้องมองไปข้างหน้าด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ“แค่ก! แค่ก! แค่ก!”โจวผิงก้มหน้าลง ไอออกมาอย่างรุนแรงปัง! ปัง! ปัง!ละอองเลือดจำนวนมากระเบิดออกจากร่างของเขา เนื้อ ผิวหนัง อวัยวะภายใน กระดูกของเขากำลังกลายเป็นกฎเกณฑ์ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ล่องลอยอยู่ในอากาศหลังจากการฟันครั้งนี้ ร่างกายของเขาหายไปแล้วสองในสามตอนนี้โจวผิงกำลังถือกระบี่ด้วยแขนข้างเดียว ใต้อกของเขาว่างเปล่าพลังของกฎเกณฑ์ที่ใช้ในการฟันครั้งนี้แข็งแกร่งเกินไป แม้จะเป็นเพียงการฟันครั้งเดียว ก็ไม่ใช่สิ่งที่ร่างกายของเขาจะรับไหว แต่ผลลัพธ์ก็เห็นได้ชัด……การฟันครั้งนี้ได้สังหารเทพองค์หนึ่งรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือดของโจวผิงเขาทำได้แล้วเขาเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์มนุษย์ที่ก้าวเข้าสู่ขั้น ‘เซียนกระบี่แห่งโลกมนุษย์’ คนแรกที่ทิ้งร่องรอยกฎเกณฑ์ไว้บนมหาวิถี คนแรกที่สังหารเทพ…ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่นาทีนี้ เขาได้สร้างประวัติศาสตร์หลายต่อหลายครั้ง แต่สิ่งเหล่านี้เขาไม่ได้สนใจมากนักสิ่งที่เขาสนใจคือ เขาไม่ได้ผิดคำพูดเขาได้ทำตามคำสัญญาครึ่งหนึ่งแล้วโจวผิงถือกระบี่ด้วยมือเดียว สายตาค่อยๆ ตกลงบนร่างของเทพแห่งสายลม ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยหลังจากได้เห็นการตายของเซธด้วยตาตัวเอง
