กฎเกณฑ์แห่งกาลเวลา ควบคุมอดีต ปัจจุบัน และอนาคต……กฎเกณฑ์เหล่านี้ที่มีอยู่ตั้งแต่กำเนิดโลก ค้ำจุนการหมุนเวียนของโลกทั้งใบทว่าตอนนี้ มีข้อยกเว้นอยู่หนึ่งอย่างกฎเกณฑ์แห่งกระบี่ที่โจวผิงทิ้งไว้บนมหาวิถี เป็นสิ่งที่ถูกทิ้งไว้ในภายหลัง มันไม่มีประโยชน์ใดๆ ในตัวเอง และไม่เกี่ยวข้องกับการหมุนเวียนของโลกใบนี้ความหมายของการดำรงอยู่มีเพียงอย่างเดียว นั่นคือ การสังหารเทพนี่คือกฎเกณฑ์ที่มีอยู่เพื่อการสังหารเทพโดยเฉพาะ!เมื่อกฎเกณฑ์นี้ถูกปลดปล่อยออกมาโดยไม่มีการสงวนไว้ เทพเจ้าที่ถูกคมกระบี่ชี้ไปหา จะรู้สึกถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่มันนำมา!เทพแห่งความแห้งแล้งก็เช่นกันกฎเกณฑ์แห่งกระบี่ที่มุ่งเป้าไปที่เทพเจ้านี้ นำแรงกดดันมาสู่เขามากเกินกว่าที่จะจินตนาการได้ในชั่วขณะที่โจวผิงยกกระบี่ขึ้น พลังกระบี่อันเชี่ยวกรากก็ล็อกเป้าหมายไปที่ร่างของเขา ราวกับมีลูกธนูคมกริบแขวนอยู่เหนือศีรษะ พร้อมที่จะตกลงมาได้ทุกเมื่อ อำนาจอันน่าสะพรึงกลัวที่พลังกระบี่นี้นำมา ทำให้การหมุนเวียนของพลังเทพหยุดชะงักไปชั่วขณะในตอนนี้ โจวผิงได้ยกกระบี่ในมือขึ้นแล้วคมกระบี่ส่งเสียงดังกังวานในดวงตาของเขา แสงกระบี่อันเจิดจ้าส่องประกายขึ้น!กระบี่ในมือ ไม่มีลวดลายใดๆ ฟันลงมาอย่างเรียบง่ายตูม!!!พลังกระบี่อันไร้ที่สิ้นสุดปะทุออกมาราวกับภูเขาไฟระเบิด กลายเป็นลำแสงกระบี่ที่ทะลุทะลวงฟ้าดิน เปล่งประกายเจิดจ้าหมอกหนาทึบที่ปกคลุมผืนแผ่นดินใหญ
