นี่เขาเป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่งเท่านั้น?!”ชูได้ยินประโยคนี้ ดวงตาปรากฏความลังเล ครู่หนึ่งต่อมา เขาก็ก้าวเท้าและยืนกลับไปที่เดิมมุมปากของโจวผิงปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย“มนุษย์ เจ้าหัวเราะอะไร?” เซธแค่นเสียงเย็นชารอยยิ้มของโจวผิงหายไป เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สบตากับเซธ “ฉันหัวเราะที่พวกนายทั้งโง่เขลา ทั้งหยิ่งผยอง”“น่าขัน” เซธหัวเราะเยาะ “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่า ได้พลังกฎเกณฑ์แล้วจะสามารถสังหารเทพได้? ด้วยสภาพของเจ้าตอนนี้ อย่างมากก็ใช้พลังกฎเกณฑ์ได้อีกกี่ครั้ง? หนึ่งครั้ง? หรือสองครั้ง?”โจวผิงกำกระบี่ เอ่ยอย่างสงบ “ฆ่านาย ก็พอแล้ว”มือขวาที่กำกระบี่ของเขา ค่อยๆ ยกขึ้น…เริ่มกระบวนท่ากระบี่ ลมและเมฆเคลื่อนไหวลมพายุหมุนวนออกจากเท้าของโจวผิง พัดชายเสื้อของเขาให้สะบัดพลิ้ว ท่ามกลางความว่างเปล่า เสียงกระบี่ใสกังวานดังก้องท้องฟ้าพลังกฎเกณฑ์อันเกรียงไกร หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของโจวผิงปึก ปึก ปึก!พร้อมกับการหลั่งไหลของกฎเกณฑ์แห่งกระบี่ ร่างกายของโจวผิงระเบิดออกเป็นกลุ่มละอองเลือด ก่อนจะค่อยๆจางหายไปในอากาศแม้จะเป็นเช่นนั้น มือที่กำกระบี่ก็ไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย ในดวงตาของเขา แสงสว่างยิ่งเปล่งประกายมากขึ้น!คลื่นของกฎเกณฑ์อันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากร่างของเขา!ในสวรรค์และพื้นพิภพ กฎเกณฑ์มากมายล้วนมีประโยชน์ใช้สอยกฎเกณฑ์แห่งความมืด ควบคุมความตายและการเวียนว่ายตายเกิด กฎเกณฑ์แห่งชีวิต ควบคุมการเกิดใหม่และธรรมชาติ
