ั้งเมืองได้อย่างง่ายดายพวกเขากำลังบีบให้โจวผิงเลือกจะสละชีวิตผู้คนในเมืองเพื่อไปสังหารเทพ หรือจะเลือกจัดการกับฝูงสัตว์ร้าย ซึ่งจะทำให้สูญเสียพลังของตัวเอง…พวกสัตว์เดรัจฉานเหล่านี้!ในขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังโกรธเกรี้ยว โจวผิงก็ค่อยๆ เดินมาข้างกายเขาเขาทำเลียนแบบท่าทางของหลินชีเยี่ยก่อนหน้านี้ ยื่นมือซ้ายที่เหลือเพียงข้างเดียวและเต็มไปด้วยรอยเลือดออกมาตบไหล่หลินชีเยี่ยเบาๆ แล้วยิ้ม“ฉันขอฝากเมืองนี้ไว้กับพวกนายได้ไหม?”หลินชีเยี่ยชะงักไปเขาเข้าใจความหมายของโจวผิง และเดาได้ถึงทางเลือกของเขา…แต่เขาไม่ยอมรับ!พวกเขาลำบากมากกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ แต่สุดท้ายก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนโชคชะตาการตายของโจวผิงได้งั้นเหรอ?!“ท่านปรมาจารย์กระบี่ บางทีอาจจะมีวิธีอื่น……” หลินชีเยี่ยพูดพลางขมวดคิ้วโจวผิงส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก ฉันรู้สึกถึงแรงกดดันของกฎเหล่านั้นต่อร่างกายฉันแล้ว กระบวนการนี้ไม่สามารถย้อนกลับได้……ตอนนี้ ฉันหวังว่าพวกนายจะตั้งใจฟังสิ่งที่ฉันจะพูดอย่างสงบเสงี่ยม เหมือนตอนที่ฟังฉันสอนในโกดังเมื่อก่อน”หลินชีเยี่ยอ้าปากเล็กน้อย หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็ได้แต่พยักหน้าโจวผิงยิ้มน้อยๆ มองไปยังทุกคนที่อยู่ตรงนี้ หลินชีเยี่ย ไป๋หลี่พั่งพั่ง เฉาเยวียน เจียหลาน อันชิงอวี๋ เสิ่นชิงจู่ และเจียงเอ่อร์ดวงตาของเขาฉายแววอ่อนโยน “การได้เป็นอาจารย์ของพวกนาย เป็นหนึ่งในโชคดีที่หาได้ยากในชีวิตของฉัน แต่สำหรับฉันแล้ว แ
