ย์วันยังค่ำ!คิดจะเป็นเทพเจ้า มันจะง่ายอย่างนั้นได้อย่างไร?!”เสียงหัวเราะของชูก้องกังวานในอากาศ หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ที่ลอยอยู่ด้านหลังโจวผิง สีหน้าพลันเคร่งเครียดขึ้นมา“เขาพูดความจริงเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเอ่ยอย่างงุนงงอันชิงอวี๋ดันแว่นตา ดวงตาสีเทาใต้เลนส์จ้องมองโจวผิงชั่วครู่ แล้วก็หลับตาลงอย่างห้ามไม่อยู่หยดน้ำตาสีเลือดไหลออกมาจากหางตาของเขา“คงจะจริง” อันชิงอวี๋พูดพลางหลับตา “ร่างกายของเขาแทบจะทนรับพลังกระบี่ของตัวเองไม่ไหวแล้ว ถ้าพูดว่าแต่เดิมร่างกายของเขาเหมือนแก้วน้ำที่บรรจุน้ำ พลังกระบี่ถูกร่างกายของเขากั้นไว้ ไม่รั่วไหลออกมา แต่ตอนนี้……สิ่งที่บรรจุในแก้วใบนี้ไม่ใช่น้ำอีกต่อไป แต่เป็นลาวา……ร่างกายมนุษย์ไม่มีทางรับมือกับพลังกฎเกณฑ์แบบนี้ได้”ใบหน้าของอันชิงอวี๋ปรากฏรอยขมขื่นหลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารีบหันไปมองเจียหลานทันที“เจียหลาน ใช้ [อมตะ] กับท่านปรมาจารย์กระบี่สิ”ถ้าภาชนะไม่แข็งแรงพอ ก็แค่ให้เจียหลานเสริมความแข็งแกร่งให้ก็พอ!เจียหลานพยักหน้า ก้อนเมฆพาเขาบินไปด้านหลังโจวผิง เจียหลานเอามือแตะเบาๆ ที่แผ่นหลังของเขา แสงสีขาวจางไหลเข้าสู่ร่างกายของโจวผิงในขณะเดียวกัน เทพเจ้าทั้งสองก็ลงมือพร้อมกัน หอกทรายสีทองและพายุล่องหน พุ่งเข้าหาโจวผิงอย่างรวดเร็ว!โจวผิงยกกระบี่ในมือขึ้น พลังกระบี่อันเกรี้ยวกราดรวมตัวกันรอบตัวเขา กฎเกณฑ์แห่งกระบี่ไหลเข้าสู่ร่างกายจากความว่างเปล่า พลัง
