อนนี้ยังไม่พอ เธอทนไม่ไหว เมื่อครู่นี้ในชั่วขณะนั้น พลังกระบี่แห่งกฎเกณฑ์ที่ฉันระดมใช้เกินขีดจำกัดที่เธอจะรับได้แล้ว ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของฉัน……”……ฟิ้ว!!ร่างสองร่างบินมาจากที่ไกลเช่นกัน พวกเขาไล่ตามเมืองที่แตกสลายทันในชั่วพริบตา ยืนตระหง่านอยู่บนก้อนเมฆมองลงมายังเมืองเบื้องล่างด้วยรอยยิ้มเยาะ“รู้ว่าตัวเองจะตาย ก็หนีกลับเข้าเมืองมาซ่อนตัวเหมือนเต่าหดหัวอีกแล้วสินะ?” เซธพูดพลางหรี่ตา“อย่าประมาท” ชูส่ายหัว “มนุษย์คนนั้นไม่ใช่คนขี้ขลาด ตอนนี้เขาควบคุมพลังแห่งกฎเกณฑ์ได้แล้ว เขาต้องกำลังคิดหาวิธีฆ่าพวกเราก่อนที่ตัวเองจะตายแน่ การที่เขากลับมาที่นี่ คงเป็นเพราะต้องการปกป้องลูกศิษย์พวกนั้น”“เขาคิดจริงๆ หรือว่าสามารถฆ่าพวกเราได้?”“เขาไม่มีทางถอยแล้ว”“แล้วตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไร? ถอยห่างออกไปก่อน แล้วถ่วงเวลาเขาไว้? รอให้เขาตายด้วยกฎแห่งกระบี่ของตัวเอง แล้วพวกเราค่อยเข้าไปจัดการ?”“นั่นเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด” ชูพยักหน้า “แต่ถ้าเขาตั้งใจจะฆ่าพวกเราจริงๆ พวกเราจะวิ่งหนีเขาทันหรือ?”เซธจมอยู่ในความเงียบงัน
