นชีเยี่ยจะขี่ก้อนเมฆอยู่ แต่ก็ยังไม่สามารถหลุดพ้นจากขอบเขตของผนึกเทวะนี้ได้ในเวลาอันสั้นสีหน้าของเขาเริ่มเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆเขายื่นมือลูบอกตัวเอง แล้วหยิบตะเกียบไม้อันหนึ่งออกมานี่คือไพ่ตายอีกใบของเขา ภายในตะเกียบไม้อันนี้ซ่อนพลังกระบี่ของปรมาจารย์กระบี่ในยามที่แข็งแกร่งที่สุดเอาไว้หากฟาดฟันกระบี่นี้ออกไป ย่อมสามารถต้านทานเทพทั้งสองได้แน่นอน แต่นั่นก็หมายความว่า พวกหลินชีเยี่ยจะสูญเสียวิธีป้องกันตัวชิ้นสุดท้ายไป หากอีกฝ่ายไล่ตามมาทันอีกครั้ง พวกเขาก็จะกลายเป็นเหยื่อให้ผู้อื่นสังหารได้ตามใจชอบถึงแม้หลินชีเยี่ยจะรองรับจิตวิญญาณของเทพองค์ใดองค์หนึ่งอีกครั้ง ก็ไม่มีทางต้านทานเทพเจ้าตัวจริงได้ ระดับของเขาในตอนนี้ยังห่างชั้นเกินไปกระบี่นี้ จะฟาดฟันออกไปดีหรือไม่?หลินชีเยี่ยจ้องมองร่างทั้งสองที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว มือที่กำตะเกียบไว้มีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย“ยอมแพ้เถอะ พวกเจ้าหนีไม่พ้นหรอก”ร่างของเซธกลายเป็นทรายสีเหลืองกระจายไปในอากาศ สุดท้ายรวมตัวกันขึ้นใหม่ตรงหน้าเมฆวิเศษ เขาหัวเราะเยาะมองดูพวกหลินชีเยี่ย แล้วค่อยๆ เอ่ยปากลมพายุที่มองไม่เห็นพัดวนออกมาจากความว่างเปล่า กลายเป็นทอร์นาโดปิดกั้นเส้นทางถอยทั้งหมด เมฆวิเศษบินไปถึงขอบของพายุแล้วถูกบังคับให้หยุด หากบินต่อไปจะต้องเข้าไปในพายุ นอกจากเจียหลานและโจวผิงแล้ว ทุกคนที่อยู่ที่นี่จะถูกบดเป็นชิ้นๆเส้นทางถอยของพวกเขาถูกปิดตายอย่างสมบูรณ
