ตอนที่ 155 ผู้สืบทอดเซียนกระบี่แล้วอย่างไร? ก็ยังต้องเพิ่มราคาอยู่ดี
คำพูดนี้ไม่ใช่คำปดแม้แต่น้อย
ต่อให้ตระกูลเย่จะใจกล้าบ้าบิ่นเพียงใด ก็ไม่กล้าคิดปองร้ายศิษย์สำนักซูซาน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอัจฉริยะระดับเมิ่งฝาน
มิเช่นนั้นแล้ว ต่อให้มีตระกูลเย่สักสิบตระกูล ก็คงไม่พอให้สำนักกระบี่ซูซานกวาดล้างจนสิ้นซาก
แม้สำนักกระบี่ซูซานจะเป็นสำนักที่ยึดมั่นในคุณธรรมและเมตตา แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าซูซานจะยอมให้ใครมารังแกได้ง่าย ๆ
เมิ่งฝานพยักหน้า “ที่เจ้าพูดมาก็เป็นความจริง หากข้าจะออกจากซูซานไปตระกูลเย่พร้อมกับเจ้า เรื่องนี้ข้าต้องบอกอาจารย์ของข้าแน่นอน และหากข้าเกิดอุบัติเหตุใด ๆ ขึ้น ทั้งเจ้าและตระกูลเย่ทั้งตระกูล จะต้องตายตกตามกันด้วยคมกระบี่ของอาจารย์ข้า!”
ว่ากันตามตรง ปกติแล้วผู้อาวุโสหวังนั้นดูอ่อนโยนกว่าผู้อาวุโสหลินมากนัก
ในเมื่อแม้แต่ผู้อาวุโสหวังยังสามารถทำเรื่องล้างบางทั้งสำนักได้ แล้วถ้าเป็นผู้อาวุโสหลินไปล้างบางตระกูลหนึ่ง คงไม่ถือว่าเกินไปใช่ไหม?
เพราะอย่างไรเสีย การล้างบางตระกูลย่อมง่ายกว่าการล้างบางสำนักเป็นร้อยเท่า!
“ศิษย์พี่หญิงเย่ แม้ข้าจะเห็นด้วยกับคำพูดของเจ้า แต่ข้าก็ยังไม่คิดจะไปกับเจ้าอยู่
