ดี”
เมิ่งฝานส่ายหน้ากล่าว
“เพราะเหตุใด?” คิ้วงามของเย่ชิงอวี๋เลิกขึ้น ขมวดมัดเข้าหากันแน่น
โฉมงามนั้นไม่จำเป็นต้องร้องไห้ เพียงแค่กิริยาขมวดคิ้ว ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกสงสารจับใจได้แล้ว
ทว่าน่าเสียดายที่เมิ่งฝานไม่ใช่พวกบ้ากาม เขามีหัวใจที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า
“เพราะข้าไม่ได้สนใจในมรดกสืบทอดของเซียนกระบี่โอสถที่เจ้าว่ามาเลย”
เมิ่งฝานกล่าวตามความจริง
ต่อให้เป็นมรดกที่แข็งแกร่งเพียงใด จะเปรียบเทียบกับศิลาเทพกระบี่ได้เชียวหรือ?
อย่าว่าแต่เซียนกระบี่โอสถเย่หลิงอวิ๋นผู้นี้จะเป็นเพียงเซียนกระบี่จอมปลอมเลย ต่อให้เป็นเซียนกระบี่ตัวจริงจากสวรรค์จุติลงมา ก็ไม่อาจเทียบกับศิลาเทพกระบี่ได้!
แน่นอนว่าไม่อาจบอกว่าเซียนกระบี่โอสถท่านนี้อ่อนแอ ท่านผู้นี้แข็งแกร่งมากจริง ๆ มรดกสืบทอดก็ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน
หากสามารถได้รับมรดกนั้นมาหลอมรวมเข้ากับวิชาหมื่นกระบี่ว่านเจี้ยนกุยจงและมหาหยวนสื่อต้าเต้าของเมิ่งฝาน ก็นับว่าเป็นการยกระดับที่ไม่น้อยเลย
แต่เมิ่งฝานกลับรู้สึกขี้เกียจที่จะเดินทางไปสักหน่อย
พูดง่าย ๆ ก็คือ ในมุมมองของเมิ่งฝาน ผลประโยชน์มันยังไม่มากพอ
มรดกส่วนหนึ่งของเซียนกระบี่โอสถ ในสายตาคนอื่นอาจเป็นโชควาสนาอั
