นยิ่งใหญ่จากสวรรค์ แต่ในสายตาเมิ่งฝาน มันก็แค่ระดับนั้นเอง
“ศิษย์พี่เมิ่ง ท่านอาจจะยังไม่เข้าใจมรดกของเซียนกระบี่โอสถดีพอ มันต้องแข็งแกร่งกว่าที่ท่านจินตนาการไว้มากแน่นอน หลังจากท่านได้รับมันไปแล้ว ท่านจะไม่มีวันเสียใจ แต่หากท่านพลาดโอกาสนี้ไป ในภายภาคหน้าท่านนั่นแหละที่จะต้องเสียใจ”
เย่ชิงอวี๋ยังคงพยายามเกลี้ยกล่อมเมิ่งฝานต่อไป ในขณะเดียวกันนางก็ไม่เข้าใจว่า จะมีคนที่ไม่รู้สึกยินดียินร้ายต่อโชควาสนาอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร?
เมิ่งฝานส่ายหน้า: “ศิษย์พี่หญิงเย่ ของสิ่งเดียวกัน ในสายตาของคนแต่ละคนนั้นมีน้ำหนักไม่เท่ากัน สำหรับเจ้ามันคือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ แต่สำหรับข้า มันอาจเป็นสิ่งที่ข้าไม่ได้แยแสเลยก็ได้ แน่นอนว่าคำว่า ‘ไม่แยแส’ อาจจะดูเกินจริงไปนิด แต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะดึงดูดให้ข้าออกจากซูซานไปทำเรื่องนี้จริง ๆ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของเมิ่งฝาน เย่ชิงอวี๋ก็ก้มหน้าลง คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้น
จากคำพูดของเมิ่งฝาน สิ่งที่นางได้ยินไม่ใช่การปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
แต่เป็นการ... นั่งรอให้เพิ่มราคา
ใช่แล้ว ในมุมมองของเย่ชิงอวี๋ เมิ่งฝานกำลังบอกว่าเดิมพันยังไม่พอ!
เขากำลังให้นางเพิ่มข้อเสนอ แม้เจตนาเดิมข