ณ ใต้ทะเลทรายอันกว้างใหญ่อามอนชุดดำยืนอยู่ในเงาของทะเลทรายที่ลอยอยู่กลางอากาศ ก้าวออกมาหนึ่งก้าวแล้วยืนอยู่บนยอดเมืองที่เป็นซากปรักหักพัง คทาสีดำในมือตกลงบนกฎเกณฑ์ของเฟิงตูแสงสีดำลึกลับส่องผ่านลำแสงสลัวนั้น มุ่งไปยังเทือกเขาดั้งเดิมที่อยู่ริมขอบของเศษซากเมืองนี้คำสาปเริ่มแทรกซึม……อีกด้านหนึ่งเทพแห่งสายลมยืนอยู่ที่ขอบทะเลทราย จ้องมองร่างชุดดำที่หลบหลีกอย่างต่อเนื่อง โดยไม่มีท่าทีว่าจะลงมือแต่อย่างใดเขาพ่ายแพ้ในมือของโจวผิง ทำให้เทพองค์อื่นหัวเราะเยาะ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่คิดจะลงมือ ปล่อยให้เซธผู้ที่ชอบดูถูกผู้อื่นปะทะกับมนุษย์ผู้นี้สักหน่อย ให้พวกเขารู้ว่าที่ตนเองแพ้ไม่ใช่เพราะตัวเองอ่อนแอ……แต่เป็นเพราะมนุษย์คนนี้แข็งแกร่งเกินไปเขาถึงกับหวังว่าโจวผิงจะเก่งกาจมากขึ้นอีก ให้เซธได้รับบทเรียนบ้าง ด้วยวิธีนี้ความอับอายของเขาก็จะถูกล้างออกไปอย่างสมบูรณ์ และยังสามารถย้อนกลับไปเยาะเย้ยอีกฝ่ายได้อีกด้วยเพียงแค่รอจนกระทั่งเซธทนไม่ไหว ตนเองค่อยลงมือ ร่วมมือกันปราบมนุษย์คนนี้ ก็สามารถยึดเศษซากเมืองได้เช่นกันครั้งนี้ พวกมนุษย์ไม่มีทางพลิกสถานการณ์ได้อีกแล้วปัง ปัง ปัง!!มือทรายสีเหลืองนับสิบยื่นออกมาจากท้องฟ้าและพื้นดิน พยายามจะคว้าร่างของโจวผิง แต่เขากลับเคลื่อนไหวว่องไวราวกับปลา ชายเสื้อไม่มีเม็ดทรายติดอยู่แม้แต่น้อยเขาเอียงตัวลอยขึ้นไปในอากาศ บินผ่านช่องว่างระหว่างนิ้วของมือทรายสามมือ จา
