กนั้นนิ้วกระบี่ในมือขวาก็วาดเบาๆ รอบตัว!ชิ้ง!เสียงกระบี่ดังกังวานขึ้นอีกครั้ง มือทรายในรัศมีห้าร้อยเมตรรอบตัวเขาถูกตัดขาดจากตรงกลาง รอยตัดเรียบสนิทราวกับมีกระบี่คมกริบที่มองไม่เห็นฟันผ่านพลังกระบี่กวาดไป มือเหล่านั้นระเบิดออกทีละนิ้ว กลายเป็นพายุทรายปกคลุมฟ้าดินอีกครั้งร่างของโจวผิงลงสู่พื้นทรายอย่างสงบ ปลายเท้าแตะเบาๆ ทั้งคนพุ่งทะลุพายุทรายราวกับลูกธนู มุ่งตรงไปยังหอคอยสูงตระหง่านที่อยู่กลางทะเลทรายเซธขมวดคิ้ว ปลายนิ้วใต้ผ้าคลุมกระดิกเบาๆทันใดนั้น พื้นทรายใต้เท้าของโจวผิงที่กำลังวิ่งอย่างรวดเร็วก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เม็ดทรายทุกเม็ดสั่นด้วยความถี่สูงมาก ปล่อยพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวออกมา!โจวผิงรู้สึกถึงอันตรายอย่างว่องไว เขาใช้นิ้วชี้ฟันอากาศ แหวกพื้นที่เปิดออก แล้วร่างก็หายวับไปจากจุดเดิมในชั่วขณะถัดมา บริเวณพื้นทรายกว้างที่เขาเคยยืนอยู่ก็ระเบิดออกเป็นแสงสว่างจ้า!เม็ดทรายที่เปี่ยมด้วยพลังงานเริ่มทำลายตัวเอง พร้อมกับทุกสิ่งโดยรอบ ทั้งแสงและอากาศ ถูกทำลายในพริบตาเลือนหายไปเมื่อแสงสว่างจางหายไป พื้นทรายเดิมก็กลายเป็นหลุมว่างเปล่าไร้สิ่งใดนี่คือการลบล้างสสารอย่างสมบูรณ์ โดยใช้ทรายเป็นสื่อกลาง!ร่างของโจวผิงก้าวออกมาจากอีกมิติหนึ่ง เขามองดูพื้นทรายที่ถูกลบล้าง ดวงตาฉายแววหนักใจเขาไม่ลังเลที่จะฟาดฟันอากาศอีกครั้งเพื่อแหวกพื้นที่ แล้วกระโจนไปข้างหน้าอีกหลายร้อยเมตรแสงสว่างวาบขึ้น พื้นทร
