ย!”“อืม พวกเขาเก่งมาก เป็นหน่วยสำรองที่ห้า” โจวผิงหยุดชั่วครู่ แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าที่แคบลง “บางทีตอนนี้พวกเขาอาจจะเป็นหน่วยรบพิเศษที่ห้าแล้วก็ได้……”แม้เด็กๆ จะไม่เข้าใจว่าหน่วยสำรองกับหน่วยรบพิเศษคืออะไร แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางความเข้าใจของพวกเขาต่อคำว่า‘เก่งมาก’“แล้วพวกเขาจะมาช่วยพวกเราไหมคะ?” หวังเจียฉีถามโจวผิงอ้าปาก ตั้งใจจะตอบว่าไม่มา แต่กลับชะงักอยู่กับที่ในสมองของเขา ใบหน้าคุ้นเคยเหล่านั้นแวบผ่านเข้ามาในพริบตาเขามั่นใจว่าคนที่เก่งระดับสุดยอดคนอื่นๆ คงไม่มา เพราะพวกเขามีหน้าที่ของตัวเอง ไม่มีทางฝ่าหมอกมาที่นี่ได้แต่หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ“ไม่” เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พูดว่า “เพราะพวกเขาไม่ควรมา”‘ใช่ พวกเขาไม่ควรมา’‘พวกเขาเป็นเพียงกลุ่มคนหนุ่มสาวที่มีพลังขั้นมหาสมุทร อย่าว่าแต่จะมาที่นี่เลย พวกเขาเดินในหมอกได้ไม่กี่ก้าวก็จะตายแล้ว’‘พวกเขาคือเมล็ดพันธุ์ของต้าเซี่ย เป็นหน่วยสำรองของหน่วยรบพิเศษ พวกเขาไม่มีทางและไม่มีเหตุผลที่จะเสี่ยงอันตรายขนาดนี้ ฝ่าหมอกมาที่นี่…’‘พวกเขาจะมาที่นี่ทำไม?’‘มาช่วยคน? หรือว่ามาช่วยฉัน?’เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมาในสมอง โจวผิงก็ส่ายหัวปฏิเสธมันทันใด‘ฉันแค่สอนพวกเขาสักพัก เดินทางด้วยกันช่วงหนึ่ง จริงๆ แล้ว……ก็แค่คิดไปเอง’‘ไม่รู้ทำไม ฉันถึงชอบคิดไปเองง่ายๆ แบบนี้ และผลลัพธ์ก็คือ……ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนชาชินไปแล้ว’เปรี้ยง!!สายฟ้าแลบแปลบปลาบผ่านท้องฟ้า เสี
