กวนไจ้จ้องตาของเยี่ยฟ่านอย่างเย็นชา
“ปรมาจารย์กระบี่……” กวนไจ้กัดฟันพูด “แค่เพราะเขาเป็นปรมาจารย์กระบี่ของต้าเซี่ย นายก็ไม่สนใจชีวิตของ เขาเลยเหรอ? แค่เพราะเขาเป็นปรมาจารย์กระบี่……นายก็บังคับให้เขาไปตายได้งั้นเหรอ?”
“ฉันไม่ได้บังคับเขา”
“ไร้สาระ!”
กวนไจ้ด่าอย่างโกรธเกรี้ยว “เยี่ยฟ่าน ฉันไม่รู้จักนายดีหรือไง? นายคงไม่บังคับเขาโดยตรงหรอก แต่นายจะบอก เขาว่าถ้าเขาไม่ไป จะมีคนตายมากแค่ไหน ต้าเซี่ยจะสูญเสียอะไรบ้าง ทำ ให้เขารู้สึกว่าต้องไป……นายกำ ลังใช้ประโยชน์ จากความบริสุทธิ์และความดีของเขา ให้เขาเป็นดาบของต้าเซี่ยทั้งประเทศ! การกระทำ ของนายต่างอะไรกับคนที่เคย รังแกเขามาก่อน?!”
ร่างของเยี่ยฟ่านสั่นเล็กน้อยจนแทบไม่ทันสังเกต เขาเงียบไปนาน ก่อนจะค่อยๆ ตอบว่า
“นี่คือหน้าที่ของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติ”
“หน้าที่? ฮ่าๆๆ” กวนไจ้หัวเราะเยาะ “ปรมาจารย์กระบี่ ผู้แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติ หน้าที่ปกป้องต้าเซี่ย…… เยี่ยฟ่าน นายยืนอยู่บนจุดสูงสุดทางศีลธรรมเสมอ!
ถ้าไม่ใช่เพราะนาย โจวผิงก็คงไม่มีทางเดินบนเส้นทางนี้!
โจวผิงน่ะ! เขาแค่เด็กคนหนึ่งที่ถูกรังแกมาตั้งแต่เด็ก ชอบนิยายกำ ลังภายใน ฝันอยากเป็นยอดฝีมือเท่านั้นเอง!
ทำ ไมนายต้องให้เขาแบกรับหน้าที่ของผู้แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติด้วย ให้เขาเป็นปรมาจารย์กระบี่ ให้เขา ปกป้องโลกที่เคยทำ ร้ายเขามาก่อน?
สิ่งที่นายให้เขาแบกรับนั้นหนักเกินไป! เข
