หลังจากดื่มเหล้ากับหยวนกังเสร็จ พวกหลินชีเยี่ยก็กลับไปที่โรงแรม แล้วแยกย้ายกันเข้าห้องพักแม้ว่าตอนดื่มเหล้า หยวนกังจะพยายามพูดให้พวกเขาคิดหลายครั้ง แต่ว่าพวกเขาจะรับฟังมากน้อยแค่ไหน มีแต่พวกตนเองเท่านั้นที่รู้หลินชีเยี่ยอาบน้ำเสร็จ ปิดไฟทั้งหมด แล้วนอนลงบนเตียง มองจดหมายกับตะเกียบไม้ที่วางอยู่ข้างหัวเตียงอย่างเหม่อลอยคืนนั้น หลินชีเยี่ยนอนไม่หลับทั้งคืนเช้าวันรุ่งขึ้น เขาลุกขึ้นจากเตียง ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็นั่งรถไปยังฐานทัพของหน่วยในเมืองหลวงพร้อมกับคนอื่นๆแม้ว่าเมื่อวานหยวนกังจะแอบบอกวิธีการและสถานที่ประลองกับพวกเขาแล้ว แต่ก็ยังต้องไปที่ฐานของหน่วย006 ด้วย ด้านหนึ่งก็เพื่อมารยาท อีกด้านหนึ่งก็เพื่อความยุติธรรม ทั้งสองหน่วยต้องนั่งรถไปยังสถานที่ประลองพร้อมกันหน่วยพิทักษ์ราตรีในเมืองหลวง มีกฎระเบียบและข้อบังคับที่เข้มงวดกว่าหน่วยอื่นๆ มากตอนเช้าการจราจรในเมืองหลวงติดขัด อีกทั้งระยะทางจากโรงแรมที่พวกหลินชีเยี่ยพักไปยังฐานของหน่วยก็ไกลมาก จากที่นี่ไปคงต้องใช้เวลาอีกนาน โชคดีที่อันชิงอวี๋คาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว จึงออกเดินทางเร็วขึ้นครึ่งชั่วโมงในรถที่เงียบสงบ หลินชีเยี่ยค่อยๆ หลับตาลง……โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า“อรุณสวัสดิ์ ท่านผู้อำนวยการที่เคารพ”ในสวน เฮยถงสวมชุดพยาบาลคลุมเสื้อโค้ทใส่หมวกทรงสูง กำลังกวาดพื้นอย่างตั้งใจ เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยก็โค้งคำนับอย่างนอบน้อมหลินชีเยี่ยมองเ
