วยรบพิเศษแล้ว วันๆ เอาแต่ทำตัวเกเร……”เสิ่นชิงจู่โยนซองบุหรี่ทิ้งลงถังขยะเงียบๆ“ไม่คิดเลยว่าแค่สองปีเท่านั้น พวกนายก็มีคุณสมบัติมาท้าทายหน่วยเราได้แล้ว……” หยวนกังพูดพลางยิ้ม“ก็เพราะคุณสอนดีไงครับ” ไป๋หลี่พั่งพั่งประจบอีกครั้ง“แล้วเจียงเอ่อร์ล่ะ?” หยวนกังมองไปรอบๆ “เธอไม่ได้อยู่ในหน่วยพวกนายหรอ?”[ครูฝึกหยวน สวัสดีค่ะ]เสียงของสาวน้อยดังออกมาจากเครื่องเล่น MP3 บนโต๊ะ หยวนกังยืนนิ่งอยู่กับที่เขาเพียงแค่มีรายชื่อสมาชิกของหน่วยสำรองที่ห้า แต่ไม่มีข้อมูลของสมาชิกแต่ละคน ดังนั้นจึงไม่รู้เรื่องราวของเจียงเอ่อร์ทุกคนเล่าสถานการณ์ของเจียงเอ่อร์อย่างคร่าวๆ แน่นอนว่าทุกคนต่างมีความเข้าอกเข้าใจกันดีที่จะละเว้นส่วนที่รุนแรงเอาไว้ แต่หลังจากที่หยวนกังฟังจบ เขาก็ตกอยู่ในความเงียบ“เจียงเอ่อร์ เธอ……”หลังจากผ่านไปสักพัก หยวนกังค่อยๆ เอ่ยปาก หวังจะปลอบใจเด็กสาวสักหน่อยในตอนนั้นเอง เสียงหัวเราะเบาๆ ของสาวน้อยก็ดังออกมาจากเครื่องเล่น MP3 [ครูฝึกหยวน คุณไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกค่ะ ตอนนี้ฉันก็ดีอยู่แล้ว อย่างน้อยก็มีอิสระมากกว่าแต่ก่อน ยังทำอะไรได้หลายอย่างที่แต่ก่อนทำไม่ได้……ครูฝึกคะ คนที่ชื่อ ‘29,163,36D หลี่เสียวเหม่ย’ ที่คุณปักหมุดไว้ในวีแชทคือใครเหรอคะ?]สีหน้าของหยวนกังพลันแข็งค้างสีหน้าของทุกคนเริ่มแปลกไป“เพื่อน แค่เพื่อนน่ะ……” หยวนกังค่อยๆ จิบเบียร์ พยายามกลบเกลื่อนทุกคนหัวเราะคิกคัก พลางกินบาร์บีคิวหอ
