วหนัง
“นี่มันแปลกเกินไปแล้ว! ทำไมพวกเราแต่ละคนถึงเจอเรื่องที่ไม่เหมือนกันล่ะ? และฉันก็ดันบังเอิญไปเจอกับลิ้นมนุษย์ที่น่าคลื่นไส้ที่สุด!”
แบบนี้…เขาจะโชคร้ายเกินไปหรือเปล่า!
เมื่อคิดถึงลิ้นมนุษย์ชิ้นนั้น ท้องของเหมียวจื่ออั๋งก็ปั่นป่วน ใบหน้าเป็นสีเขียว
“บางที อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ” เฝ่ยไป๋ลู่พูดเบา ๆ
“หัวหน้า คุณค้นพบอะไรแล้วใช่ไหม?” ยอดเยี่ยมจริง ๆ เขายังมองไม่ออกเลย เหมียวจื่ออั๋งมองเฝ่ยไป๋ลู่อย่างกระตือรือร้น “อย่าอุบเอาไว้ รีบบอกฉันเร็ว พวกเราเป็นเพื่อนร่วมทีมกัน ต้องแบ่งปันข้อมูลกันสิ!”
“สิ่งนั้นต้องมีจุดประสงค์อยู่แล้ว สำหรับฉันกับกานว่าง การผนึกนิ้วร่ายมนต์จำเป็นต้องใช้มือถึงจะสำเร็จ แขนหักก็เหมือนสูญเสียไปครึ่งหนึ่ง และนายก็ไม่เก่งการใช้คุณไสย แต่กลับรู้ข้อมูลมากมาย ปากมากอีกด้วย จุดแข็งอยู่ที่ลิ้นสินะ” แต่แน่นอนว่า ทั้งจุดอ่อนและจุดแข็งคือที่เดียวกัน
พอโดนด่าแล้ว เหมียวจื่ออั๋งก็ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ
“แต่นี่ก็เป็นแค่การคาดเดาของฉันเท่านั้น”
เธอต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อรับรองความถูกต้อง ขั้นแรกต้องหาคนนอกที่ ‘กำจัดความมืด’ ได้สำเร็จให้เจอแล้วถามให้แน่ชัด”
สำหรับภารกิจนี้ล่ะ…
เฝ่ยไป๋ลู่มองเหมียวจื่ออั๋งด้วยสีหน้าที่ดีซึ่งหาได้ยาก “หลังจากเข้าไปในหมู่บ้าน เรื่องสอบถามข้อมูลยกให้นายแล้วกัน”
“ฉัน ฉันทำไม่ได้หรอกมั้ง?” เหมียวจื่ออั๋งตกใจมาก เขาไม่กล้าเดินเตร่ที่หมู่บ้านผีสิงนี่
