ตรีทฟู้ดที่คึกคักวุ่นวาย“สถานที่ที่ครูฝึกหยวนนัด……อยู่แถวนี้เหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเขย่งเท้ามองไปรอบๆ “นี่มันสตรีทฟู้ดนี่นา?”“ใช่ที่นี่แหละ ไม่ผิดหรอก” หลินชีเยี่ยยืนยันที่อยู่อีกครั้งแล้วพยักหน้า“สตรีทฟู้ดมันเป็นยังไงล่ะ?” เจียหลานสูดดมกลิ่นหอมที่ลอยอยู่ในอากาศ ตาเป็นประกาย “ฉันว่ามันหอมดีนะ……”เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็น อันชิงอวี๋จึงเก็บร่างของเจียงเอ่อร์ไว้ในรถ โชคดีที่สตรีทฟู้ดสายนี้ไม่ยาวนัก ยังอยู่ในรัศมีของสนามแม่เหล็ก เจียงเอ่อร์จึงแอบอยู่ใน MP3 ที่เอวของเขา แอบมองไปรอบๆ ได้ทุกคนเดินไปตามสตรีทฟู้ด จนมาหยุดอยู่หน้าร้านเล็กๆ ที่ชื่อ ‘ราชาบาร์บีคิว’ที่โต๊ะยาวหน้าร้านบาร์บีคิว มีร่างคุ้นตาโบกมือเรียกพวกเขา“ทางนี้”นี่เป็นครั้งแรกที่พวกหลินชีเยี่ยได้เห็นหยวนกังสวมชุดลำลอง แม้จะเป็นเสื้อถักหลวมๆ ก็ไม่อาจปิดบังกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งบนร่างของครูฝึกหยวนได้ เมื่อรวมกับท่านั่งที่ตรงตระหง่าน ทำให้คนสามารถมองเห็นการมีตัวตนของเขาท่ามกลางฝูงชนได้ในชั่วพริบตาเดียว