ยปรมาจารย์กระบี่ในหมอกหรือไง?อำเภออันถ่าเข้าไปในหมอกสามสิบสองชั่วโมงแล้ว นายรู้ไหมว่าตอนนี้มันอยู่ที่ไหน?ถึงแม้พวกนายจะรู้ตำแหน่งของมัน แล้วพวกนายจะเอาชีวิตรอดในหมอกได้อย่างไร?พวกนายจะไล่ตามมันทันได้ยังไง? หรือว่าความเร็วของพวกนายจะเร็วกว่าปรมาจารย์กระบี่?แล้วถ้าไล่ตามทันล่ะ?ด้วยความสามารถของพวกนาย จะช่วยอะไรเขาได้?”หลินชีเยี่ยพูดไม่ออก“เรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่พวกนายคิดมาก ไม่ได้เกี่ยวข้องแค่เมืองเดียว……เบื้องหลังเรื่องนี้ยังเกี่ยวพันถึงความปลอดภัยของต้าเซี่ยทั้งหมด อย่าว่าแต่พวกนายยังไม่ได้เป็นหน่วยรบพิเศษเลย ถึงแม้ตอนนี้พวกนายจะเป็นหน่วยรบพิเศษแล้วก็อาจจะไม่มีความสามารถพอที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยว”น้ำเสียงของเยี่ยฟ่านจริงจังขึ้น “พวกนายไม่ใช่กำลังรบชั้นยอดของต้าเซี่ย พวกนายคือเมล็ดพันธุ์ของกำลังรบชั้นยอดของต้าเซี่ย และเมล็ดพันธุ์… ก็คืออนาคต สิ่งที่พวกนายต้องทำตอนนี้คือเติบโตภายใต้การปกป้องของพวกเรา สักวันหนึ่ง พวกนายจะมาแทนที่พวกเรา กลายเป็นร่มเงาปกป้องต้าเซี่ยทั้งหมด แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้”เยี่ยฟ่านวางสายเขาสูดหายใจลึก แล้วค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา สายตาทอดมองไปยังเมืองนอกหน้าต่าง ดวงตาเต็มไปด้วยความซับซ้อนจั่วชิงที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆ มาตลอดถอนหายใจ “แม้ว่าสิ่งที่คุณพูดจะมีเหตุผล แต่น้ำเสียงของคุณก็ดูจะแรงไปหน่อย”เยี่ยฟ่านมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นเวลานาน แล้วส่ายหน้า “ฉันแค่ไม่อยากให้พวกเขาเดิ
