นตามรอยหน่วยฝนสีคราม……พวกเขายังเด็กเกินไป”“ไม่ว่ายังไง คุณก็ได้อำนาจบัญชาการเด็ดขาดที่คุณต้องการแล้ว” จั่วชิงยักไหล่ “คุณมั่นใจจริงๆ เหรอ?”“อาจจะ” เยี่ยฟ่านพูดเสียงเรียบ “ตอนนี้ต้าเซี่ยไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว”“แล้วทางโจวผิงล่ะ จะทำยังไง?”“นายเชื่อใจโจวผิงไหม?”จั่วชิงชะงัก “เขาเป็นปรมาจารย์กระบี่ ผมเชื่อใจเขาแน่นอน แต่ว่า……”“แล้วนายเชื่อใจฉันไหม?” เยี่ยฟ่านหันมามองจั่วชิง ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงจังอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน“เชื่อ”จั่วชิงตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย“ดี” เยี่ยฟ่านพยักหน้าเล็กน้อย “งั้นก็ฟังฉัน ไม่ต้องส่งกำลังรบใดๆ ไปช่วยเหลือโจวผิง……”“แต่ถ้าเกิด……”เยี่ยฟ่านมองเขาแวบหนึ่ง จั่วชิงก็รีบปิดปากเงียบ“นายไปที่ห้องควบคุมกลางสักหน่อย ส่งข้อความให้กวนไจ้ บอกให้เขาออกจากการปิดด่านทันที แจ้งให้ทุกคนที่เป็นมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดเดินทางไปยังชายแดนต้าเซี่ยโดยด่วน นอกจากนี้ ให้ปลุกหน่วยรบพิเศษ 001 ด้วย”เยี่ยฟ่านออกคำสั่งหลายข้อ สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่งจั่วชิงได้ยินคำสั่งสุดท้าย สีหน้าพลันเปลี่ยนไป “สถานการณ์ร้ายแรงถึงขนาดนั้นแล้วเหรอ?”“มันเกี่ยวข้องกับโชคชะตาของประเทศ เราต้องเตรียมพร้อมไว้ก่อน”“รับทราบ”จั่วชิงพยักหน้า แล้วรีบเดินจากไปอย่างรวดเร็วเมื่ออีกฝ่ายจากไป เยี่ยฟ่านยืนนิ่งอยู่กับที่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง……ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจได้ และก้าวเดินไปอีกฝั่งของระเบียงทางเด
