ินเขาผลักประตูห้องทำงานของผู้บัญชาการใหญ่ แล้วล็อกประตูจากด้านใน จากนั้นเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานเขาก้มตัวลง หยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋า เสียบเข้าไปในรูกุญแจของลิ้นชักล่างสุดของโต๊ะทำงาน หมุนเบาๆแล้วเปิดออกภายในลิ้นชัก มีตู้เซฟขนาดเล็กเท่าฝ่ามือเขานำตู้เซฟนั้นวางบนโต๊ะ ป้อนรหัสสิบสองหลัก ได้ยินเสียงกลไกเบาๆ ตู้เซฟก็เปิดออกโดยอัตโนมัติเขาหยิบวิทยุสื่อสารออกมาจากตู้เซฟวิทยุสื่อสารเครื่องนี้ไม่ได้ใหญ่โต แต่มีรูปทรงแปลกตา ดูจากภายนอกแล้วเหมือนกับการต่อพิกเซลขนาดจิ๋วเข้าด้วยกัน จะเรียกว่าเป็นวิทยุสื่อสารก็ไม่เชิง น่าจะเรียกว่าเป็นตัวต่อเลโก้มากกว่าเยี่ยฟ่านปรับแต่งวิทยุสื่อสารเล็กน้อย เสียงกระแสไฟฟ้าดังออกมาวิทยุสื่อสารที่มีลักษณะคล้ายพิกเซลเครื่องนี้ สามารถใช้งานได้ตามปกติเขากดปุ่มสื่อสารไฟสัญญาณสีแดงสว่างขึ้นเยี่ยฟ่านถือวิทยุสื่อสารไว้ในมือ เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก“บุญคุณที่นายติดค้างฉัน ถึงเวลาต้องชดใช้แล้ว……”
