ู้ครอบครองผนึกต้องห้ามอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยหรือบางที เขาอาจจะแค่บังเอิญผ่านมาที่อำเภออันถ่า แล้วก็ถูกเทพแห่งสายลมดึงเข้ามาพัวพัน?เฉินหานพยักหน้าเบาๆ เขาชูดาบตรงในมือขึ้น “ผมเป็นหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ 332 ประจำอำเภออันถ่า ชื่อเฉินหาน ผมไม่สนใจว่าจุดประสงค์ที่คุณมาที่เมืองนี้คืออะไร สถานการณ์ตอนนี้คุณก็น่าจะรู้ดี ในภาวะที่เกี่ยวกับเรื่องของชีวิตผู้คน พวกเราจำเป็นต้องร่วมมือกัน”โจวผิงพยักหน้าเบาๆ“ถ้าสภาพร่างกายของคุณยังพอไหว ก็ไปช่วยกันขนคนที่หมดสติอยู่บนถนนมาที่นี่กันเถอะ ตอนนี้อุณหภูมิข้างนอกลดต่ำลงเรื่อยๆ ถ้าปล่อยให้พวกเขาสลบอยู่แบบนั้น พวกเขาจะหนาวตายแน่” เฉินหานเอ่ยขึ้นอย่างจริงจังสายตาของโจวผิงกวาดมองไปทั่วลานจอดรถใต้ดิน“ได้” เขาตอบเสียงเรียบ “รอฉันกลับมา ฉันจะช่วยพวกนายขน”เฉินหานชะงัก “รอคุณกลับมา? คุณจะไปไหน?”โจวผิงเงยหน้าขึ้น ดวงตาทั้งสองจ้องมองร่างสีเขียวที่ปรากฏขึ้นมาลางๆ บนท้องฟ้ายามราตรี……มือของเขาแตะเบาๆ ที่กล่องกระบี่ด้านหลัง เสียงกระบี่ดังกังวานก้องไปทั่วท้องฟ้า“ไปสังหารเทพ แล้วพาพวกนายกลับบ้าน”……ต้าเซี่ยเครื่องบินส่วนตัวลำหนึ่งบินผ่านท้องฟ้าในห้องโดยสาร ไป๋หลี่พั่งพั่งนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ มองเมฆสีขาวนอกหน้าต่างอย่างเบื่อหน่าย แล้วหาวออกมาปัง!เสียงเบาๆ ดังมาจากที่นั่งด้านหลังเขา พลังอันแข็งแกร่งพุ่งออกมาอย่างฉับพลัน ทำให้ตัวเครื่องบินสั่นสะเทือนในห้องโดยสาร ทุกคน