นหลังก้าวข้ามป้าย ‘พื้นที่ก่อสร้าง’ แล้วเดินตรงไปยังตึกสูงที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ“บ้าเอ๊ย เจอคนบ้าซะแล้ว!”คนขับในรถพยายามเปิดประตูหลายครั้ง แต่ล้มเหลวทุกครั้ง ด้วยความโมโห จึงได้แต่ตบแรงๆ ที่แตร พลางด่าทอออกมาปี๊บบบบ!!!!เสียงแตรที่ดังขึ้นกะทันหัน ทำให้นักเรียนมัธยมปลายที่กำลังเดินก้มหน้าเล่นมือถืออยู่ริมถนนสะดุ้งตกใจเขามองรถแท็กซี่คันนั้นแวบหนึ่ง พึมพำอะไรบางอย่าง พอหันกลับมาก็รีบถอยเท้ากลับทันทีตรงหน้าเขาคือปากท่อระบายน้ำที่ไม่มีฝาปิด“บ้าเอ๊ย! ใครมาทำแบบนี้วะ?”นักเรียนมัธยมปลายตัวเย็นเฉียบด้วยความตกใจ ถ้าเมื่อกี้ไม่ได้ยินเสียงแตรทำให้เขาได้สติ คงเผลอก้าวพลาดตกลงไปแล้วเขาลังเลครู่หนึ่ง แล้วลากรั้วกั้นจากหน้าประตูไซต์งานก่อสร้างมาวางขวางหน้าปากท่อระบายน้ำ เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นตกลงไปอีก จากนั้นก็ปัดมือ หยิบมือถือขึ้นมาแล้วเดินต่อไป……ไซต์งานก่อสร้างชายคนหนึ่งถือไม้เท้าเดินอย่างคล่องแคล่วบนพื้นที่เต็มไปด้วยเศษหิน เขาใช้นิ้วยกขอบหมวกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีแดงกวาดมองไปรอบๆในสายตาของเขา ทุกสิ่งรอบตัวเหมือนกลายเป็นภาพยนตร์เก่า เริ่มกะพริบอย่างรวดเร็ว ฉายภาพประสบการณ์ในอดีตและเหตุการณ์ในอนาคตดวงตาสีแดงที่หว่างคิ้วของเขาเปล่งแสงวูบวาบ ลากแถบความคืบหน้าไปยังอนาคตถนนหินคลุกทางทิศตะวันออก อีกสามนาทีจะมีคนสองคนเดินผ่านมา เดินเบามาก ท่าทางคล่องแคล่วกระจกด้านซ้ายมือ อีกสามนาทีครึ่งจะสะท้อนเงาของคนส