“เรื่องคุยเล่นพอแค่นี้ก่อนเถอะ ต่อไปฉันจะเริ่มทำ งานแล้ว” อันชิงอวี๋เดินไปด้านข้างและพูดคุยกับพนักงานสอง สามประโยค
ไม่นาน หน้าจอมอนิเตอร์นับร้อยจอตรงหน้าก็ย้อนกลับไปยังภาพเมื่อหลายชั่วโมงก่อนพร้อมกัน
“จอมากมายขนาดนี้ คุณดูทันหรือ?” พนักงานถามอย่างสงสัย
อันชิงอวี๋ยืนอยู่หน้าจอมากมาย เลนส์แว่นสะท้อนภาพทั้งหมดอย่างชัดเจน ครู่หนึ่งต่อมา เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “ความเร็วสูงสุดเท่าไหร่?”
“หกสิบสี่เท่า”
“ปรับเป็นหกสิบสี่เท่า”
“จอไหน?”
“ทั้งหมด”
พนักงานยืนงงอยู่กับที่ หลังจากผ่านไปนาน เขาจึงพึมพำ และค่อยๆ ปรับทุกจอเป็นความเร็วหกสิบสี่เท่าอย่าง เงียบๆ
จอมอนิเตอร์นับร้อยกะพริบพร้อมกันด้วยความเร็วที่ทำ ให้ตาลายได้
เบื้องหน้าจอมากมาย เด็กหนุ่มแบกโลงศพยืนดูอยู่อย่างเงียบๆ ดวงตาใต้เลนส์แว่นคู่นั้นเปล่งประกายสีเทาอ่อนๆ
……
ใจกลางเมืองเมืองหวยไห่
บนท้องถนนสมัยใหม่ที่ห้อมล้อมด้วยตึกสูงตระหง่าน รถยนต์จำ นวนมากกำ ลังเคลื่อนตัวช้าๆ บนถนน ไม่มีใคร สังเกตเห็นว่าใต้เท้าของพวกเขา มังกรดินเพลิงสีแดงสดพุ่งผ่านไปในชั่วพริบตา
“ผู้ถ้ำ มอง?”
หลินชีเยี่ยถือโทรศัพท์มือถือนั่งอยู่บนหลังมังกรดินเพลิง ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ข้างหลังเขาคือเจียหลาน และถัดไปคือเฉาเยวียน
“ฉันเข้าใจแล้ว พลังจิตของฉันได้ค้นหาทั่วทั้งเขตตะวันออกแล้ว แต่ไม่พบร่องรอยของมัน มันน่าจะไปที่อื่นแล้ว อีกสองนาทีพวกเราจะรวมตัวกันที่เขตเหนือ”
