งเป็นธรรมชาติ ยื่นมือโบกแท็กซี่ มุมปากใต้ปีกหมวกปรากฏรอยยิ้มสุภาพ จากนั้นก็เปิดประตูนั่งลงที่เบาะหลัง“จะไปไหนครับ?”บนที่นั่งคนขับ ชายวัยกลางคนผมทรงเมดิเตอร์เรเนียนถามว่า“ไปที่ศาลากลาง”เขาตอบเสียงนิ่ง“ได้เลยครับ”คนขับกดปุ่ม ‘รับผู้โดยสาร’ ที่หน้ารถ เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังศาลากลางอย่างรวดเร็วสิบห้านาทีต่อมา รถค่อยๆ จอดลงที่หน้าศาลากลาง“ถึงแล้วครับ”“ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ”“อะไรนะครับ?” คนขับคิดว่าตัวเองได้ยินผิด“ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ” ชายคนนั้นพูดซ้ำอีกครั้ง“เอ๊ะ! คุณไม่ได้จะไปศาลากลางหรอกเหรอครับ?”“อ๋อ มีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย ตอนนี้ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ”“ไม่ต้องกังวล” ชายคนนั้นดึงปีกหมวกลง “คุณเปิดมิเตอร์ต่อไปเถอะ ค่าโดยสารจ่ายทีเดียวตอนสุดท้าย”คนขับได้ยินคำพูดนี้ จึงบ่นพึมพำเบาๆ แล้วกลับรถมุ่งหน้าไปอีกทิศทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว
