าชิกหน่วย 007 เข้าไปกระซิบถามรองหัวหน้าหานฉิงหานฉิงจ้องเขาอย่างดุดัน “อย่าพูดเหลวไหล”จ้าวคุนยักไหล่แล้วกลับไปนั่งที่เดิมเงียบๆ“เอ่อ ขอแนะนำตัวหน่อยนะครับ ผมชื่อไป๋หลี่พั่งพั่ง วันนี้เพิ่งได้พบกับเหล่าวีรบุรุษหน่วย 007 เป็นครั้งแรก ไม่ได้เตรียมของขวัญอะไรมา เลยขอมอบนาฬิกาโรเล็กซ์ให้ทุกคนคนละเรือนนะครับ ไม่มากไม่น้อย ไม่มากไม่น้อยนะครับ!”ไป๋หลี่พั่งพั่งลุกขึ้นยืน หยิบนาฬิกาโรเล็กซ์ออกมาจากกระเป๋าเป็นกำมือ แล้วเดินไปหาหน่วย 007 พร้อมรอยยิ้ม“เดี๋ยวตอนประลองกัน ขอความกรุณาเบามือหน่อยนะครับ! มิตรภาพมาก่อน การแข่งขันมาทีหลัง!”หน่วย 007 “???”สมาชิกหลายคนเห็นนาฬิกาโรเล็กซ์เป็นกำในมือของไป๋หลี่พั่งพั่ง ก็ถึงกับตะลึงงันอยู่กับที่ด้านข้าง หลินชีเยี่ยยกมือขึ้นกุมหน้าผากอย่างจนปัญญา‘เอาอีกแล้ว…’ไป๋หลี่พั่งพั่งยืนมั่นคงดั่งภูเขาท่ามกลางรถที่โคลงเคลง เดินเข้าไปหาสมาชิกหน่วย 007 ทีละคน ยื่นนาฬิกาโรเล็กซ์ให้ด้วยสองมือ พร้อมรอยยิ้มที่สดใสที่สุดแม้เขากล้าให้ แต่ไม่มีใครในหน่วย 007 กล้ารับ“เอ่อ……สหายไป๋หลี่” รองหัวหน้าหน่วยหานฉิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “ตอนนี้การให้ของขวัญดูจะไม่เหมาะสมนักนะ”‘กำลังจะเริ่มการประลองอยู่แล้ว นายอย่าติดสินบนโจ่งแจ้งแบบนี้ได้ไหม?!’ไป๋หลี่พั่งพั่งชะงัก แกล้งทำท่าตบขาตัวเองอย่างสำนึกผิด “ผมขออภัยด้วย รองหัวหน้าหน่วยหาน……ผมแค่อยากจะสร้างมิตรภาพกับทุกคน จริงๆ แล้วไม่มีเจตนาอื่นใดเ
