ลย งั้นแบบนี้ดีไหม หลังจากที่เราแข่งขันเสร็จ ไม่ว่าผลจะออกมาอย่างไร ผมจะมอบของขวัญให้ทุกคนทีหลัง ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากพวกเรา”พูดจบ ไป๋หลี่พั่งพั่งก็ทำค่าคารวะแล้วกลับไปนั่งที่ของตนเมื่อได้ยินคำพูดนี้ สมาชิกหน่วย 007 ต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไป ทว่าความเป็นศัตรูในดวงตาที่มีต่อหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ก็ลดน้อยลงไปมากหลินชีเยี่ยมองไปยังไป๋หลี่พั่งพั่งที่นั่งอยู่ด้านหลังผ่านกระจก สีหน้าของเขาดูแปลกๆ‘เจ้าอ้วนน้อยคนนี้……เติบโตเร็วจังนะ?’การให้ของขวัญครั้งนี้ แม้จะไม่ได้มอบออกไป แต่เพียงคำพูดเบาๆ ว่า ‘จะให้ของขวัญหลังประลองเสร็จ’ ก็วางรากฐานให้กับการปะทะครั้งนี้แล้วสุภาษิตกล่าวไว้ว่า ยื่นมือไม่ตีหน้ายิ้ม ไป๋หลี่พั่งพั่งบอกว่าไม่ว่าผลจะออกมาอย่างไร เขาก็จะให้ของขวัญพวกเขาดังนั้นแม้หน่วย 007 จะลงมือ ก็คงไม่รุนแรงเกินไป เพราะถ้าจริงๆ แล้วพวกเขาโหดเกินไป สถานการณ์หลังจากนั้นก็จะกลายเป็นเรื่องน่าอึดอัดมาก…นี่เป็นการลดทอนพลังการต่อสู้ของหน่วย 007 โดยไม่รู้ตัวครั้งนี้ ไป๋หลี่พั่งพั่งไม่ได้ให้ของขวัญเพื่อกระชับมิตร ชั้นเชิงของเขาสูงขึ้นมากแล้ว พูดอีกอย่างก็คือ เขาฉลาดขึ้นมาก‘ลูกชายโง่ๆ ของเศรษฐีอสังหาริมทรัพย์คนนั้นหายไปแล้วสินะ…’กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!……เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง กว่างชิ่งเซิงที่นั่งอยู่ด้านหน้ารับสาย“ฮัลโหล?”“อะไรนะ?”กว่างชิ่งเซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาฉายแววครุ่นคิด“ได้ ฉั
