ชายแดนทางเหนือของต้าเซี่ยเครื่องบินลำหนึ่งบินผ่านขอบฟ้าในห้องโดยสาร โจวผิงมองทัศนียภาพเบื้องล่างผ่านหน้าต่าง ดวงตาของเขาหดเล็กลง“นี่… เกิดอะไรขึ้น?”มองลงมาจากที่สูง บนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ เส้นตรงสีดำเส้นหนึ่งตัดผ่านครึ่งเมือง ถนนและอาคารจำนวนมากถูกเส้นดำนี้ตัดขาด รอยตัดเรียบลื่นอย่างยิ่งทางด้านซ้ายของเส้นดำคือครึ่งเมืองที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ ส่วนทางด้านขวา… กลับว่างเปล่าไม่มีอาคาร ไม่มีถนน ไม่มีที่ดิน ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ… พื้นดินยุบตัวลงอย่างเป็นระเบียบเกือบร้อยเมตร ราวกับมีพลั่วยักษ์มาขุดครึ่งเมืองนี้ออกไปจากใต้ดิน จนหายสาบสูญไปครึ่งเมืองที่หายไปนี้ทอดยาวไปจนถึงขอบหมอกที่ม้วนตัว“เมืองครึ่งนึงหายไปไหน?” โจวผิงหันไปถามเยี่ยฟ่านเยี่ยฟ่านจ้องมองผืนแผ่นดินเบื้องล่าง ค่อยๆ เอ่ยปาก“หลังจากเทพแห่งสายลมชูปรากฏตัว เขาได้ขุดเมืองครึ่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ขอบหมอกออกไป พร้อมกับประชากรกว่าหมื่นคน รวมทั้งภูเขา ป่าไม้ แม่น้ำ… และเมืองผีเฟิงตูที่อยู่ใต้ดิน หายเข้าไปในหมอกพร้อมกัน”“เขาเอาเมืองครึ่งหนึ่งไปด้วยเหรอ?” โจวผิงเอ่ยอย่างตกตะลึง “ทำไมเขาถึงทำแบบนี้?”“ไม่รู้” เยี่ยฟ่านส่ายหน้า “เรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสองนาทีก่อน ฉันก็เพิ่งได้รับข่าวเหมือนกัน”เครื่องบินค่อยๆ ลดระดับลง ยังไม่ทันจอดสนิท โจวผิงและเยี่ยฟ่านก็กระโดดลงจากเครื่องบิน ลงมายืนที่ขอบของครึ่งเมืองที่เหลืออยู่นี่คือถนนลาดยางกว้างสายหนึ่ง แ
