ความทรงจำของคนอื่นๆ ในโลกนี้เกี่ยวกับเขาก็หยุดอยู่ที่ถ้ำใต้ภูเขาจินหนานตลอดกาลหากเป้าหมายของเขาคือการแก้แค้น หลังจากฆ่าสาวกทั้งหมด เป้าหมายของเขาก็ถือว่าบรรลุผลแล้ว……ดูเหมือนว่า เขาไม่มีเหตุผลที่จะกลับมาเสี่ยงชีวิตกับหน่วยพิทักษ์ราตรีอีกหาเมืองเล็กๆ ที่เงียบสงบ แต่งงานมีลูก ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบสุข ตั้งแต่นี้ต่อไปไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงอีก……นี่คือจุดจบในฝันของหน่วยพิทักษ์ราตรีหลายคน“รออีกสิบนาที” หลินชีเยี่ยดูนาฬิกา “อีกสิบนาที ถ้าเขายังไม่ลงมา พวกเราก็ต้องไปแล้ว”บรรยากาศพลันเงียบลงทันทีเวลาผ่านไปทีละนาที ไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนมองเวลาไม่หยุด สายตามองผ่านฝูงชนที่เบียดเสียดกันที่ประตูโรงพยาบาล หวังจะเห็นร่างคุ้นตาในกลุ่มคนทว่าร่างนั้นก็ยังไม่ปรากฏเมื่อเข็มวินาทีเลยเครื่องหมายหนึ่งไป หลินชีเยี่ยก็ถอนหายใจยาว ก่อนจะส่ายหน้า “เขาคงไม่มาแล้ว……พวกเราไปกันเถอะ”เฉาเยวียนและไป๋หลี่พั่งพั่งสบตากัน ต่างเห็นความผิดหวังในดวงตาของอีกฝ่าย หลังจากหยุดชั่วครู่แล้วก็ก้าวเท้าเดินตามหลินชีเยี่ยไปบนถนนเบื้องหน้าทุกคนต่างมีทางเลือกของตัวเอง เมื่อเสิ่นชิงจู่เลือกเส้นทางนั้น พวกเขาก็ได้แต่อวยพรให้เขา……แต่เพิ่งเดินไปได้สองก้าว หลินชีเยี่ยที่อยู่หน้าสุดก็หยุดกะทันหันไป๋หลี่พั่งพั่งเงยหน้าขึ้นอย่างสงสัยกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง สายตาเห็นร่างนั้นที่ริมถนน จู่ๆ ก็ชะงักอยู่กับที่ข้างนอกร้านขายของชำ ชา
