ิการเป็นหน่วยรบพิเศษที่ห้าที่ถูกระงับไว้ชั่วคราวของพวกนายก็จะได้รับคืนมา หลังจากบรรลุข้อกำหนดที่ฉันเคยบอกกับนายก่อนหน้านี้แล้ว พวกนายก็จะสามารถเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ และกลายเป็นหน่วยรบพิเศษที่ห้า”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของไป๋หลี่พั่งพั่งพลันเปล่งประกาย สีหน้าดูตื่นเต้นมากส่วนคนอื่นๆ มองหน้ากันเงียบๆ……“ครับ”เยี่ยฟ่าน “……”ทำไมนอกจากเจ้าอ้วนนั่นแล้ว คนอื่นดูเหมือนไม่ค่อยสนใจเลย?!โจวผิงราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงล้วงตะเกียบไม้ออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้หลินชีเยี่ย“ในนี้มีพลังกระบี่ของฉันแฝงอยู่ ถ้าเจอศัตรูที่จัดการยาก ก็ใช้มันได้”หลินชีเยี่ยชะงัก ยื่นมือรับตะเกียบไม้ “ขอบคุณครับ ท่านปรมาจารย์กระบี่”เขาเก็บตะเกียบไม้อันนี้ไว้ติดตัวอย่างทะนุถนอม“ฝึกฝนให้ดีๆ” เยี่ยฟ่านจ้องพวกเขาด้วยสายตาดุดัน แล้วหันหลังเดินไปทางเฮลิคอปเตอร์อย่างรวดเร็วโจวผิงแบกกล่องกระบี่ เดินตามไปติดๆเดินไปได้สองก้าว เขาก็หยุดลงอีกครั้ง หันกลับมามองหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ อึกอักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา“อืม… สู้ๆ นะ”“ขอบคุณท่านปรมาจารย์กระบี่!”หลินชีเยี่ยและอีกสี่คนโค้งคำนับ พร้อมตะโกนเป็นเสียงเดียวกันเสียงตะโกนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เยี่ยฟ่านที่เดินนำหน้าสะดุ้งตกใจ เขาหันกลับมามองทั้งห้าคนด้วยสีหน้าประหลาด พึมพำอะไรบางอย่าง แล้วเดินต่อไปอย่างเงียบๆท่ามกลางเสียงใบพัดที่หมุนกระหน่ำ เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ
