ามทำลายเพดานนี้ แต่ก็ล้มเหลว เพดานของมนุษยชาติเป็นเกียรติยศที่แสดงถึงพลังสูงสุดของมนุษย์ แต่ในขณะเดียวกัน… ก็เป็นความอัปยศด้วย ดังนั้น คนที่เป็นเพดานของมนุษย์ส่วนใหญ่จึงไม่ชอบชื่อเรียกนี้”ท่ามกลางความเงียบ หลินชีเยี่ยค่อยๆ เอ่ย “นั่นหมายความว่า มนุษย์ไม่มีทางเอาชนะเทพเจ้าได้เลยใช่ไหมครับ?”โจวผิงเงียบไปครู่หนึ่ง “ในทางทฤษฎีแล้ว ก็เป็นอย่างนั้น แต่ว่า……”“แต่ว่าอะไรครับ?” ดวงตาของทุกคนเปล่งประกาย“แต่ว่าเยี่ยฟ่านคิดว่าฉันทำได้” โจวผิงถอนหายใจ “เขาเชื่อมั่นเสมอว่าฉันเป็นคนที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะทำลายเพดานนี้ และก้าวไปสู่ขอบเขตที่ไม่เคยมีใครไปถึงมาก่อน”“ผู้บัญชาการเยี่ย?” หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัย “ทำไมล่ะ?”“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” โจวผิงค่อยๆ หลับตาลง “ฉันก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงฝากความหวังไว้กับฉันมากขนาดนี้……”คนธรรมดา……มุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อยอันชิงอวี๋จ้องมองโจวผิง ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาเลียริมฝีปาก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่เสียงของเจียงเอ่อร์ดังมาจาก MP3 ที่เอวของเขา[คุณกำลังคิดอะไรอยู่?]เนื่องจากที่นี่เป็นโรงพยาบาล เจียงเอ่อร์จึงไม่ได้ปรากฏตัวในรูปแบบวิญญาณ แต่เปลี่ยนตัวเองเป็นสนามแม่เหล็กซ่อนอยู่ใน MP3 ที่เอวของอันชิงอวี๋“มนุษย์ที่มีศักยภาพในการทำลายขีดจำกัด……อยากผ่าดูจัง……” อันชิงอวี๋พึมพำเจียงเอ่อร์ “……”ประหลาดชะมั
