เย่ชิงอวี๋จ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยอาการตะลึงลาน ความสับสนและไม่อยากจะเชื่อฉายชัดในดวงตา
“นั่นมัน… เจตจำนงกระบี่ดับสูญมหาประลัยของจริง!” นางอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือด้วยความตกตะลึง
น้องชายเมิ่งฝานผู้นี้ มักจะมีเรื่องให้เกินความคาดหมายและนำมาซึ่งความปิติจนไม่อาจหาคำใดมาบรรยายได้จริง ๆ
“หากศิษย์พี่ปรารถนาจะเข้าถึงแก่นแท้ของเจตจำนงกระบี่ชุดนี้ ข้ายินดีจะถ่ายทอดชี้แนะให้ท่านทุกกระบวนความ” เมิ่งฝานกล่าวอย่างตรงไปตรงมาโดยไร้ซึ่งความตระหนี่
ทว่าในโลกของผู้ฝึกกระบี่นั้น การฝึกฝน ‘เพลงกระบี่ดับสูญมหาประลัย’ ให้บรรลุด้วยตนเองนั้นยากแล้ว แต่การจะชี้แนะให้ผู้อื่นบรรลุตามนั้นยากกว่าเป็นสิบเท่าพันทวี!
ทว่าสำหรับเมิ่งฝานแล้ว ต่อให้ความยากจะทวีคูณขึ้นสิบเท่า แต่มันกลับเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่เขาสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย
ที่เป็นเช่นนี้ เพราะความแตกฉานในวิถีแห่งกระบี่ของเขานั้น บรรลุถึงขั้นที่ยากจะหยั่งถึง
เขาแข็งแกร่งเกินไป…
แข็งแกร่งจนน่าหวาดหวั่น!
แม้จะเป็นอุปสรรคที่ยากระดับสิบ เขาก็สามารถจำแนกและย่อยมันออกมาเป็นส่วนเล็ก ๆ ระดับหนึ่ง จำนวนสิบส่วนได้อย่างแม่นยำ
