“แค่กกๆๆ”เสิ่นชิงจู่ลุกขึ้นยืนจากห้องที่รกรุงรัง ไอหนักๆ สองสามครั้ง โบกมือไล่ฝุ่นควันที่ลอยฟุ้ง แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้งเมื่อครู่นี้ กระบี่ที่ฟาดลงมาจากฟ้า ได้ตัดลานบ้านออกเป็นสองซีก โชคดีที่เสิ่นชิงจู่อยู่บนพื้นดิน จึงได้รับผลกระทบจากพลังกระบี่ไม่มากนัก กระนั้น ผนังด้านนอกของบ้านก็ยังเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวเหมือนใยแมงมุมเสิ่นชิงจู่มองภาพตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว‘แค่ฟาดกรพบี่ลงมาจากท้องฟ้า ก็ทำได้ถึงขนาดนี้เชียวเหรอ?’‘ถ้ากระบี่นั้นเบี่ยงไปอีกนิด ฉันคงไม่ทันตั้งตัว ถูกสับเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว’เสิ่นชิงจู่สูดหายใจลึก ครุ่นคิดอยู่ในใจภาพที่สุนัขตัวนั้นกลายเป็นมังกรใต้พิภพแล้วลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาเห็นชัดเจน ถ้าเขาเดาไม่ผิด นั่นคงเป็นสาวกลำดับหนึ่ง เป็นสิ่งลี้ลับที่ขุดอุโมงค์ใต้ดินของคฤหาสน์ และนำแท่นบูชากลับมาที่นี่จากต่างแดนเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า สาวกลำดับหนึ่งที่เล่าลือกัน จะแฝงตัวอยู่ในคฤหาสน์ในรูปลักษณ์ของสุนัขมาตลอดโชคดีที่เขามีความระแวดระวังสูง ไม่ได้แอบทำอะไรในช่วงที่อยู่ในคฤหาสน์ ไม่เช่นนั้นป่านนี้คงถูกจับได้ ถูกลากออกไปเป็นอาหารสุนัขแล้ว‘พลังของพร่ำรำพันก็ปรากฏบนก้อนเมฆเช่นกัน นั่นหมายความว่า ตอนนี้สาวกลำดับหนึ่งและพร่ำรำพันร่วมมือกันต่อสู้กับปรมาจารย์กระบี่?ไม่……คงไม่ใช่การต่อสู้ อาจเป็นการร่วมมือกันพยายามหนีจากปรมาจารย์กระบี่มากกว่าดังนั้น ตอนนี้ในคฤหาสน์เหลือแค่สาวกอีกไม่กี่คนใ
