ะลำดับสิบสองที่หน้าประตูห้อง ก็ขมวดคิ้ว“พวกนายสองคนมาทำอะไรที่นี่?”“พวกเรา……” ลำดับสิบสองพูดด้วยสีหน้าเก้อเขิน“พวกเราเพิ่งได้รับบาดเจ็บจากพลังกระบี่ที่หลงเหลืออยู่ ตอนนี้เพิ่งฟื้นตัว” เสิ่นชิงจู่พูดเสียงเรียบเสิ่นชิงจู่ดูสงบนิ่งภายนอก แต่หลังของเขากลับเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นถ้าเมื่อครู่เขาลงมือกับลำดับสิบสองจริงๆ แม้จะสำเร็จในการสังหารเขาในพริบตา แต่ตอนนี้คงถูกลำดับเจ็ดจับได้คาหนังคาเขาแล้ว เขาไม่คิดเลยว่าลำดับเจ็ดจะแล่นมาที่นี่ในเวลานี้…วิทยุเครื่องนั้น…เสิ่นชิงจู่มองไปที่วิทยุตรงมุมห้องด้วยหางตา ทันใดนั้นก็นึกถึงความเป็นไปได้บางอย่างลำดับเจ็ดชำเลืองมองพวกเขาแวบหนึ่ง แล้วแค่นเสียงอย่างเย็นชา “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาให้พวกนายพักรักษาตัวอย่างสงบ ท่านพร่ำรำพันและลำดับหนึ่งไม่อยู่ที่คฤหาสน์ชั่วคราว ลำดับสามหมดสติ ถ้าพูดถึงตำแหน่ง ฉันก็คือคนที่ออกคำสั่งได้……เมื่อกี้มีหนูตัวเล็กๆ ไม่กี่ตัวแทรกเข้ามาในคฤหาสน์ แต่พลังไม่แข็งแกร่งนัก ฉันส่งลำดับเก้าไปค้นหาแถวๆ นี้แล้วพวกนายสองคนยังไม่ถึงขั้นพิภพ ก็ไปด้วยกัน รีบจับหนูพวกนี้ให้ได้”ลำดับสิบสองชำเลืองมองเสิ่นชิงจู่แวบหนึ่ง สีหน้าดูไม่พอใจ แต่ก็พยักหน้าเสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้วเล็กน้อยในห้องที่โล่งกว้าง เสียงทุ้มนุ่มของชายคนนั้นยังคงเล่าเรื่องราวอย่างไม่เร่งรีบ[……สายลับคนเท่จำได้แน่นอน เขาวางระเบิดไว้ที่ชั้นสองของห้องเต้นรำ ดังนั้นเป้าหมายของเขาคือการหลอก
