ที่ถุงมันฝรั่งระเบิดติดต่อกัน พวกนายก็เจอแหวนของเสิ่นชิงจู่ในตะกร้าใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยมองตะกร้าแล้วถามไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนพยักหน้า“การอัดอากาศเข้าไปในบรรจุภัณฑ์สุญญากาศ แล้วค่อยๆ กดให้มันระเบิด……นี่แหละคือความสามารถของเสิ่นชิงจู่” หลินชีเยี่ยกวาดตามองไปทั่วซูเปอร์มาร์เก็ต “พวกนายไม่เห็นเขาเลยหรือไง?”“ไม่เห็น”“เขาน่าจะเห็นพวกนายแล้ว และเขาน่าจะอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ จึงพยายามส่งข้อความบางอย่างโดยใช้วิธีนี้……เขาต้องการจะส่งข้อความอะไรกันนะ?”หลินชีเยี่ยครุ่นคิดอยู่นาน ทันใดนั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งอยู่มุมซูเปอร์มาร์เก็ตดวงตาค่อยๆ เปล่งประกายขึ้น……“นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดที่คุณขอมา ดูเองนะ” พนักงานขยายภาพแล้วพูดชายหญิงทั้งสี่คนยืนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ จ้องมองหน้าจออย่างตั้งใจในภาพ เสิ่นชิงจู่และผู้หญิงหุ่นเซ็กซี่คนหนึ่งเดินเข้ามาในซูเปอร์มาร์เก็ต เข็นรถเลือกซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน“นี่คือพี่คนเท่จริงๆ เหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งมองผู้หญิงคนนั้นด้วยสีหน้าประหลาด “นี่เขา… ได้เป็นเด็กในอุปถัมภ์ของเศรษฐีนีแล้วเหรอ?”“น้ำมัน เกลือ ซอส ซีอิ๊วขาว กระดาษทิชชู ถุงขยะ น้ำดื่ม… ล้วนเป็นของใช้ในชีวิตประจำวัน ดูจากปริมาณแล้วไม่น่าจะเป็นของใช้สำหรับสองคน” หลินชีเยี่ยครุ่นคิด “พวกเขาน่าจะช่วยซื้อของให้คนหลายคน”ในภาพ เสิ่นชิงจู่ที่กำลังเดินเล่นในโซนของใช้ในชีวิ
