ตประจำวัน เห็นไป๋หลี่พั่งพั่งที่อยู่ไม่ไกล หลังจากครุ่นคิดอยู่กับที่สักพัก เขาก็พูดอะไรบางอย่างกับผู้หญิงข้างๆ แล้วเดินตรงไปที่โซนขนมเขาหยิบมันฝรั่งทอดกรอบสองสามถุงจากชั้นวางสินค้า แล้วหันไปสำรวจรอบๆ เมื่อเห็นกล้องวงจรปิดที่มุมห้องดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย“เขาเห็นกล้องวงจรปิดแล้ว” เฉาเยวียนเอ่ยขึ้น“ไม่” หลินชีเยี่ยจ้องมองหน้าจอ “เขาตั้งใจมาหากล้องต่างหาก”เขาล้วงอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า แล้วแอบยัดมันเข้าไปในส่วนที่ลึกที่สุดของชั้นวางมันฝรั่งทอดต่อหน้ากล้องวงจรปิด จากนั้นก็เข็นรถเข็นกลับไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น เขาและผู้หญิงคนนั้นก็ไปที่แคชเชียร์เพื่อชำระเงิน หยิบมันฝรั่งทอดกรอบสามถุงใส่ตะกร้า แล้วออกไปจากที่นั่น“ชั้นวางมันฝรั่งทอดกรอบ!”หลินชีเยี่ยกับพรรคพวกพูดขึ้นพร้อมกันพวกเขารีบมาที่ชั้นวางที่เสิ่นชิงจู่เคยยืนอยู่ในกล้องวงจรปิด หลินชีเยี่ยเอื้อมมือไปที่ชั้นในสุดของชั้นวาง แล้วดึงกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่ยับยู่ยี่ออกมาเขาคลี่กระดาษแผ่นนั้นออก บนนั้นมีข้อความสั้นๆ เขียนไว้ว่า‘ชานเมืองทางเหนือ ถนนตงอัน หมายเลข 42 คฤหาสน์ร้าง แท่นบูชาเทพแห่งความตาย ต้องการให้หน่วยรบพิเศษเข้าแทรกแซง’
