ยักหน้า ทั้งสองเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน มาถึงลานบ้าน สัมผัสแสงแดดที่ไม่ได้เจอมานาน แล้วถอนหายใจยาวสองเดือนที่ผ่านมา นอกจากนอนกับกินแล้ว พวกเขาก็ไปถ่ายเทพลังจิตให้แท่นบูชาใต้ดิน เสิ่นชิงจู่เกือบคิดว่าสาวกเปลี่ยนอาชีพไปเป็นทาสเสียแล้ว……แน่นอน ภายนอกดูเหมือนทุ่มเทมาก แต่เขาไม่มีทางถ่ายเทพลังจิตเข้าไปจริงๆ หรอกแท่นบูชานี้น่าพิศวงเกินไป ถึงไม่รู้ว่าเมื่อกระตุ้นจนสมบูรณ์แล้วจะเกิดอะไรขึ้น แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ เสิ่นชิงจู่ถ่ายเทพลังจิตน้อยลงหนึ่งส่วน เวลาที่มันจะถูกกระตุ้นก็จะช้าลง โอกาสที่จะเกิดความเปลี่ยนแปลงก็จะมากขึ้นแต่สิ่งที่เขาไม่เข้าใจคือ ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ระหว่างที่แท่นบูชาฟื้นคืนยังเกิดแผ่นดินไหวเบาๆ หลายครั้งทำไมหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ประจำการอยู่ในเมืองหลินถังถึงยังไม่มีปฏิกิริยาอะไร?ในช่วงเวลานี้ เสิ่นชิงจู่พยายามหาโอกาสออกจากคฤหาสน์หลายครั้ง เพื่อลอบส่งข่าวออกไป แต่ประการแรก เขาไม่รู้ว่าที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์ราตรีในเมืองหลินถังอยู่ที่ไหน ประการที่สอง เขาไม่มีโอกาสออกจากคฤหาสน์สองเดือนที่ผ่านมา ของใช้ประจำวันของพวกเขาล้วนเป็นลำดับเจ็ดกับลำดับเก้าออกไปซื้อ และแต่ละครั้งก็ซื้อกลับมาพอใช้หนึ่งเดือน ถึงเสิ่นชิงจู่อยากออกจากที่นี่ ก็ไม่มีข้ออ้างที่เหมาะสมในลาน ลำดับเก้าหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า หยิบออกมาหนึ่งมวน แล้วยื่นให้เสิ่นชิงจู่เสิ่นชิงจู่ดีดนิ้วเบาๆ เปลวไฟลุกขึ้น ก่อนจะจุดบุห
