้งรอยไว้บนพื้น โคลนยังใหม่มาก เหมือนเพิ่งวิ่งมาจากไซต์งานเลย แต่ทีมก่อสร้างที่เขาพูดถึงกำลังทำงานอยู่ทางตะวันตกของเมือง จากที่นั่นมาที่นี่ แม้แต่นั่งรถไฟใต้ดินก็ต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมง เวลานานขนาดนั้น โคลนควรจะแห้งไปแล้ว ไม่น่าจะทิ้งรอยเท้าได้ นั่นหมายความว่าเขาตั้งใจไปเหยียบโคลนแถวนี้ก่อนมา…]“สมแล้วที่เป็นกลุ่มนักสืบ” ไป๋หลี่พั่งพั่งรำพึง “แล้วยังไงต่อ? เขาเป็นคนของสาวกเหรอ?”เจียงเอ่อร์ส่ายหน้า [สุนัขที่เขาจูงมาต่างหากที่เป็น][พวกเราเป็นคนชอบไขปริศนาอยู่แล้ว เกือบทุกคนสังเกตเห็นว่าเขามีพิรุธ แต่พวกเราไม่ได้คิดไปถึงเรื่องสาวกหลังจากที่พวกเราเปิดโปงคำโกหกของเขา เขาก็ถอนหายใจแล้วปล่อยเชือกจูงสุนัขในมือ… หลังจากนั้น สุนัขตัวนั้นก็ขยายร่างอย่างรวดเร็ว กลายเป็นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่น่ากลัว ดูจากรูปร่างภายนอกแล้วคล้ายกับมังกรใต้พิภพพลังของมันแข็งแกร่งมาก อยู่ในระดับเดียวกับขั้นอนันต์ เมื่อมันอ้าปากคำราม พลังจิตของพวกเราก็เหมือนถูกพลังบางอย่างดึงออกจากร่างกาย ผนึกต้องห้ามก็ถูกสะกดไว้ แล้วมันก็พุ่งเข้าใส่พวกเราอย่างบ้าคลั่ง หลังจากนั้น…]เจียงเอ่อร์ปิดปาก ไม่พูดต่อ เสียงสวบสาบจากโทรทัศน์ดังขึ้นอีกครั้งทุกคนต่างเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นบรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงันหลินชีเยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ถามว่า “แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าสุนัขตัวนั้นเป็นสาวก?”[หลังจากร่างกายของฉันถูกสุ