นัขตัวนั้นฉีกทึ้ง ฉันคิดว่าตัวเองคงตายแน่ๆ……แต่ต่อมา จิตสำนึกที่จมดิ่งลงสู่ความมืดของฉันก็ฟื้นคืนขึ้นมาอีกครั้ง จนกระทั่งตอนนั้น ฉันถึงได้เข้าใจถึงความสามารถที่แท้จริงของผนึกต้องห้ามตัวเอง…]เจียงเอ่อร์ยื่นมือออกไป ลูบไล้พื้นเบาๆ นิ้วมือของเธอราวกับไร้ตัวตน ทะลุผ่านพื้นไป แล้วดึงกลับออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น[ ‘เขตสื่อวิญญาณ’ ไม่เพียงแต่เป็นความสามารถในการควบคุมสนามแม่เหล็กเท่านั้น แต่ยังเป็นความสามารถในการเปลี่ยนจิตสำนึกและจิตวิญญาณของตัวเองให้กลายเป็นสนามแม่เหล็กด้วย แม้ร่างกายจะตายไป แต่ตราบใดที่ส่วนสมองที่ควบคุมพลังจิตยังไม่เน่าเปื่อย จิตสำนึกและจิตวิญญาณของฉันก็ยังคงดำรงอยู่ในรูปแบบของสนามแม่เหล็กได้หลังจากที่ฉันฟื้นคืนชีพ ฉันก็ได้ยินบทสนทนาระหว่างคนกับสุนัขตัวนั้น ชายคนนั้นเรียกสุนัขตัวนั้นว่า……ลำดับหนึ่ง]
