เสื้อคลุมสีน้ำเงินสะบัดพลิ้วไหวตามแรงหมัด“นายไม่ใช่หลินชีเยี่ย” เจียหลานจับกำปั้นไว้ จ้องตาอีกฝ่ายอย่างจริงจัง “นายเป็นใคร?”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว ยื่นมือคว้าในอากาศ ดาบยาวสีขาวดั่งหิมะถูกเรียกมาอยู่ในมือของเขา![จั่นไป๋] พลิ้วไหวฟาดฟันไปข้างหน้า คมดาบสีขาวบางเฉียบตัดผ่านอากาศ ส่งเสียงดังกังวาน พุ่งตรงไปที่ลำคอของเจียหลาน!เจียหลานยืนนิ่งอยู่กับที่ มองตาหลินชีเยี่ยโดยไม่ขยับเขยื้อนในวินาทีที่คมดาบกำลังจะแตะผิวของเธอ กล้ามเนื้อแขนของหลินชีเยี่ยหดตัว หยุดใบดาบกลางอากาศอย่างกะทันหัน ร่างของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรงดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจ“นี่มัน……” เขาพึมพำทันใดนั้น แสงสีทองอ่อนๆ ก็ลอยขึ้นมาจากดวงตาคู่นั้น เหมือนกองไฟที่เพิ่งถูกจุด ลุกโชนขึ้นเรื่อยๆ พลังศักดิ์สิทธิ์เซราฟพลุ่งพล่านออกมา!ดวงตาของหลินชีเยี่ยลุกเป็นไฟสีทองราวกับเตาหลอม สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปมา บางครั้งสงบนิ่ง บางครั้งโกรธเกรี้ยว บางครั้งสับสน……“ออกไป……จากร่างของฉัน”เขาคำรามเสียงต่ำตูม!!พลังอันแข็งแกร่งปะทุออกมาจากร่างของเขา!เงาสีขาวถูกดีดออกจากร่าง ลอยค้างกลางอากาศชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งไปทางไป๋หลี่พั่งพั่งที่อยู่ด้านข้าง!เจียหลานรีบถอดธนูจากหลัง เล็งไปที่ด้านหน้าของไป๋หลี่พั่งพั่ง แล้วยิงลูกธนูออกไป!ฟิ้ว!ลูกธนูพุ่งไปถึงตัวไป๋หลี่พั่งพั่งพร้อมกับเงาขาว ปลายลูกธนูสัมผัสกับร่างของเงาขาว แต่ไม่มีแรงต้านใดๆ ทะลุผ่า
