นไปราวกับไม่ได้ยิงโดนอะไรเลยเจียหลานยืนตะลึงอยู่กับที่อันชิงอวี๋ที่ยังคงใช้ [ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว] วิเคราะห์เงาขาวนั้นอยู่ด้านข้าง พลันเอ่ยขึ้น“เธอไม่มีร่างกาย เป็นเพียงสนามแม่เหล็ก การโจมตีทางกายภาพไม่มีผลกับเธอ”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ไป๋หลี่พั่งพั่งราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงใช้ปลายนิ้วลูบแหวนหยกสีเขียวบนนิ้วโป้ง ทันใดนั้นเกราะหยกก็ปกคลุมร่างกายครึ่งหนึ่งของเขาเงาขาวนั้นพุ่งชนเกราะหยก ราวกับชนกำแพงแข็ง ถูกสะท้อนกลับอย่างรุนแรงในช่วงเวลาสั้นๆ หลินชีเยี่ยดูเหมือนจะเห็นเงาขาวนั้นยกมือกุมหน้าผาก เซถอยหลังไปสองสามก้าว แล้วหันไปพุ่งเข้าหาเจียหลานที่อยู่ด้านข้าง“หยุดเธอไว้!” หลินชีเยี่ยหรี่ตาลงเขาได้สัมผัสกับความแปลกประหลาดของเงาขาวนั้นด้วยตัวเอง มันไม่ได้ใช้การโจมตีด้วยพลังจิต และไม่ได้บุกรุกเข้ามาในสมองของเขา แต่ใช้วิธีการแปลกประหลาดในการแก้ไขคำสั่งที่เขาส่งไปยังร่างกาย ทำให้เขาสูญเสียการควบคุมหากไม่ได้ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของเซราฟ เขาคงไม่สามารถหลุดพ้นจากสภาวะนั้นได้ในเวลาอันสั้นหากปล่อยให้เธอควบคุมร่าง [อมตะ] ได้ เรื่องก็จะยุ่งยากขึ้นเจียหลานเห็นเงาขาวพุ่งเข้ามาหาตน จึงขมวดคิ้วแน่น ไม่มีทีท่าจะหลบเลี่ยงแต่อย่างใด เธอสูดหายใจลึก เอนศีรษะไปด้านหลัง แล้วพุ่งเข้าชนเงาขาวนั้นอย่างจัง!หน้าผากชนหน้าผาก!สนามแม่เหล็กรอบๆ ปั่นป่วนอย่างรุนแรงในชั่วขณะต่อมา เงาขาวนั้นถูกเจียหลานชนกระเด็น พลิกตั
