ั่นไหวอย่างรุนแรง ในความพร่ามัว เงาร่างหนึ่งค่อยๆปรากฏขึ้นในหิมะจากเค้าโครง ดูเหมือนเป็นเด็กสาวประหลาดในชุดขาว[ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า……สาวก……ซ่า ซ่า ซ่า……พวกแก……สมควรตาย!]ท่ามกลางเสียงรบกวนที่ขาดๆ หายๆ กลับมีเสียงผู้หญิงเย็นเยียบดังแว่วมา ในชั่วขณะต่อมา ไฟทั้งห้องก็กะพริบเป็นระยะ“หืม?” โจวผิงหันกลับมามองโทรทัศน์เครื่องนั้น ดวงตาฉายแววประหลาดใจหลินชีเยี่ยได้ยินเสียงนั้น สีหน้าพลันเคร่งเครียด กำลังจะทำอะไรบางอย่าง เงาสีขาวก็พุ่งออกมาจากโทรทัศน์เครื่องเก่า!ใบหน้าที่งดงามและเย็นชาปรากฏขึ้นในสายตาของเขาอย่างรวดเร็ว!ในชั่วพริบตา เงาสีขาวที่พุ่งออกมาจากโทรทัศน์ก็พุ่งชนร่างของหลินชีเยี่ยที่อยู่ใกล้ที่สุด“ชีเยี่ย!!” ไป๋หลี่พั่งพั่งที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นภาพนั้นก็ร้องออกมาด้วยความตกใจหลังจากเงานั้นเข้าไปในร่างของหลินชีเยี่ยแล้วก็หายไป เด็กหนุ่มถอยหลังไปหลายก้าว มือข้างหนึ่งปิดตาตัวเองยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับรูปปั้นแม้คนอื่นๆ จะไม่เห็นชัดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ทุกคนรู้ว่าเกิดเหตุการณ์ผิดปกติ จึงรีบรวมตัวกันอยู่รอบๆ หลินชีเยี่ย“ชีเยี่ย นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เฉาเยวียนถามด้วยความเป็นห่วงหลินชีเยี่ยก้มหน้ายืนอยู่หน้าโทรทัศน์ จ้องมองหน้าจอที่มีแต่ภาพหิมะ หันหลังให้ทุกคน จนไม่สามารถมองเห็นสีหน้าของเขาได้ชัดเจนหลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที หลินชีเยี่ยก็ค่อยๆ หันกลับมา……ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้น!“สาวก…
