่ย “……”พวกเขาเดินไปที่ประตูสำนักงาน ผลักประตูกระจกเข้าไปข้างในตอนนี้เป็นเวลากลางวัน ประตูสำนักงานไม่ได้ล็อก แต่แปลกตรงที่เคาน์เตอร์ต้อนรับชั้นหนึ่งก็ไม่มีคนอยู่ หลินชีเยี่ยเรียกหลายครั้ง ก็ยังไม่มีใครลงมาจากชั้นบนหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ สบตากัน บรรยากาศเงียบสงัด“แปลกจัง นักสืบชอบนอนตื่นสายกันเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอย่างสงสัย“อาจจะออกไปทำภารกิจก็ได้”ในตอนนั้นเอง อันชิงอวี๋ที่อยู่ข้างๆ ส่ายหน้า “ในฐานะนักสืบ ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะไม่มีนิสัยล็อกประตู”โจวผิงที่กำลังฝึกซ้อม ‘คำพูด’ อย่างตื่นเต้นอยู่ข้างๆ ได้สติกลับมา คลายมือที่กำแน่นออก จมูกสูดดมอากาศก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย“ไม่ถูกต้อง……”สายตาของโจวผิงค่อยๆ เฉียบคมขึ้น“มีกลิ่นคาวเลือด”‘กลิ่นคาวเลือด?’หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว ไม่สนใจว่าจะเป็นการล่วงเกินหรือไม่ เขาปล่อยพลังจิตทั้งหมดของตนออกไปทันที จนถึงขีดจำกัดสูงสุดของการรับรู้ในชั่วขณะถัดมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน!“แย่แล้ว!”
