ด้านนอกประตู หลินชีเยี่ยเห็นร่างนั้นแล้วรู้สึกตกใจอย่างยิ่ง![ห้องผู้ป่วยหมายเลข 4ผู้ป่วย: ซุนหงอคงภารกิจ: ช่วยเหลือซุนหงอคงในการรักษาอาการป่วยทางจิต เมื่อความคืบหน้าในการรักษาถึงค่าที่กำหนด (1%,50%, 100%) สามารถสุ่มรับความสามารถบางส่วนของซุนหงอคงได้ความคืบหน้าในการรักษาปัจจุบัน: NONE]‘ไม่น่าเชื่อ……เป็นต้าเซิ่งจริงๆ ด้วย?’พูดตามตรง ตั้งแต่ครั้งแรกที่หลินชีเยี่ยเห็นสัญลักษณ์ของห้องผู้ป่วยนี้ เขาก็พอจะเดาได้คร่าวๆ แล้วว่าผู้ป่วยในนี้คือใคร แต่วันนี้ที่ได้เห็นตัวจริงของตัวละครที่มีอยู่แต่ในตำนานและเรื่องเล่า ก็ยังอดรู้สึกตกตะลึงไม่ได้‘นี่คือฉีเทียนต้าเซิ่งในตำนานเลยนะ…’แต่ว่า ภาพลักษณ์ของซุนหงอคงตรงหน้านี้ ดูจะไม่เหมือนกับที่บรรยายไว้ในหนังสือเท่าไร?มงกุฎทองบนศีรษะหายไปแล้ว กลับสวมจีวรแทน ดูสง่างามน่าเลื่อมใส มีรัศมีพุทธะแผ่ซ่านออกมา……นี่ไม่ใช่ฉีเทียนต้าเซิ่งแล้ว แต่เป็นไต๋เสี่ยฮุดโจ้วที่ไปอัญเชิญพระไตรปิฎกมาแล้วใคร่ครวญดูก็สมควรเป็นเช่นนี้ นิยายและละครโทรทัศน์ส่วนใหญ่บันทึกเรื่องราวการเดินทางไปตะวันตก ซึ่งเกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง ซุนหงอคงได้เป็นไต๋เสี่ยฮุดโจ้วมากว่าพันปีแล้ว จึงไม่ใช่ภาพลักษณ์ของซุนหงอคงในหนังสืออย่างแน่นอน“เป็นวานรตนหนึ่งงั้นหรือ?” บรากีที่กำลังเตรียมตัวบรรเลงเพลงสนุกสนานอย่างกระตือรือร้น เมื่อเห็นซุนหงอคงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มและกล่าวต่อว่า “ไม่เป็นไร ดนตรีแล
