นิกซ์กับซุนหงอคง หันไปมองนิกซ์ที่มีสีหน้ากังวลยิ้มพลางกล่าวว่า “วางใจเถอะแม่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายผมหรอก แค่ต้องการขับไล่ผมออกจากห้องเท่านั้น”พลังเทพที่เพิ่งผลักหลินชีเยี่ยออกจากห้องไป แม้จะดูน่ากลัว แต่จริงๆ แล้วไม่มีพลังทำลายล้างมากนัก แสดงว่าซุนหงอคงยังคงยั้งมือไว้เขาหันไปมองในห้องผู้ป่วย เห็นดวงตาของลิงโบราณที่เพิ่งเปิดขึ้นปิดลงอีกครั้ง นั่งขัดสมาธิอยู่ที่เดิมราวกับรูปปั้นพลังเทพทั้งหมดถูกเก็บเข้าสู่ร่างกาย ราวกับทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงภาพลวงตาหลินชีเยี่ยจ้องมองเขาอยู่นาน ถอนหายใจยาว “ดูเหมือนวันนี้อารมณ์ของต้าเซิ่งจะไม่ค่อยดีนัก งั้นผมจะมาเยี่ยมใหม่วันหลัง”หลินชีเยี่ยหันหลัง กำลังจะออกจากห้อง“ไม่”เสียงทุ้มต่ำดังมาจากในห้องผู้ป่วยอย่างกะทันหันหลินชีเยี่ยหยุดฝีเท้าในห้องผู้ป่วย ลิงโบราณเปิดริมฝีปากแห้งผากอีกครั้ง ดวงตาวาบไหวด้วยความเศร้าโศกแทบไม่สังเกตเห็น เสียงของเขาแหบพร่า “อย่า……เรียกข้าว่าต้าเซิ่ง”
