นั่งขัดสมาธิอยู่เงียบๆนั่นคือลิงโบราณตนหนึ่งที่ห่มจีวรลวดลายสีทองสะท้อนแสงแดด ทอดยาวบนพื้นผิวจีวรสีแดงสด แสงสลัวๆ สายหนึ่งไหลเวียนรอบจีวร ราวกับรัศมีพระพุทธเจ้าที่เลือนราง ห่อหุ้มร่างของลิงโบราณตนนั้นขนสีน้ำตาลเข้มเผยออกมาสู่อากาศ ลิงตนนั้นหลับตาลง ไม่เห็นดวงตา บนขนตาที่ยุ่งเหยิงมีฝุ่นบางๆ เกาะอยู่ มือทั้งสองประนมไว้ที่หน้าอก เหมือนพระพุทธรูปโบราณที่ดำรงอยู่ตั้งแต่กาลก่อนประตูห้องผู้ป่วยเปิดออกอย่างสมบูรณ์แล้วแสงแดดและอากาศบริสุทธิ์ไหลเข้ามาในห้อง สายลมอ่อนๆ พัดมา ทำให้มุมจีวรไหวเบาๆลิงโบราณยังคงอยู่ในท่าเดิม ประนมมือเหมือนรูปปั้น ไม่ขยับเขยื้อน
