อของเขาพลิกขึ้น เหรียญตราสว่างวาบปรากฏในมือแป๊ะ!เข็มเงินเพรียกหาวิญญาณดีดออกมาจากเหรียญตรา เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย แทงมันเข้าไปในฝ่ามือของตัวเองอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า!“ฟ้าดินพลิกผัน”เสียงครางแผ่วเบาดังมาแต่ไกล เหรียญตราในมือของเจียงหลิวหลุดออกจากมือในชั่วพริบตา ลอยเข้าไปในมือของร่างที่สวมหน้ากากตือโป๊ยก่ายเจียงหลิวมองภาพนั้นอย่างตะลึงงัน ครู่ใหญ่ผ่านไป ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านโดยไม่อาจควบคุมได้ต่อหน้าคนกลุ่มนี้ เขาไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะต่อสู้เอาชีวิตรอด“บ้าเอ๊ย!!!” เขาเงยหน้าขึ้น ตะโกนด้วยความโกรธแค้นนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับความสิ้นหวังอย่างแท้จริงในตอนนั้นเอง ร่างหนึ่งก็เดินมาหยุดอยู่ด้านหลังของเขา แล้วตบไหล่เขาเบาๆ“ไม่ต้องตื่นตระหนก รองหัวหน้าหน่วยของพวกคุณแค่หมดสติไปเท่านั้น หัวหน้าหน่วยของพวกคุณก็สบายดีตอนนี้กำลังดื่มชากับไอดอลของเขาอยู่ในสวน”เจียงหลิวหันหลังกลับมาอย่างงุนงง เสียงอ่อนโยนดังออกมาจากใต้หน้ากากซุนหงอคงนั้น“ดะ… ดื่มชา……?” เจียงหลิวรู้สึกว่าสมองของตัวเองมึนเบลอไปแล้ว‘ไม่ใช่การลักพาตัวหรอกเหรอ?’‘ไม่ใช่จดหมายขู่หรอกหรือ?’‘ไม่ใช่จะฆ่าทิ้งหรอกเหรอ?’“ตอนแรกตั้งใจว่าจะรอให้พวกคุณมาถึงแล้วค่อยอธิบายเรื่องราวให้กระจ่าง แล้วค่อยต่อสู้กันอย่างสงบ แต่ใครจะรู้ว่าพวกคุณใจร้อนขนาดนี้ พอมาถึงก็ชักดาบออกมาเลย” หลินชีเยี่ยเอ่ยขึ้นอย่างจนปัญญา “ดังนั้น พวกเราจึงต้องต่อสู้ก่อนแล
