ขียนเสร็จ หลินชีเยี่ยก็วางกระดาษแผ่นนั้นไว้ในที่ที่เห็นได้ชัดที่สุด แล้วหันไปพูดกับโจวผิงว่า “จัดการเรียบร้อยแล้ว”โจวผิงถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจ “นายแน่ใจเหรอว่าแค่นี้พอ?”“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “ตอนนี้มีแค่หวงหยวนเต๋อคนเดียว สมาชิกคนอื่นๆ ยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน และสถานที่นี้ก็เล็กมาก ถ้าเราต่อสู้กันจริงๆ ลานจอดรถนี้ต้องพังแน่ พวกเราไม่มีตัวตน ถึงจะอธิบายเจตนา พวกเขาก็อาจจะไม่เชื่อดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือให้พวกเขามาหาเราเอง ประหยัดความยุ่งยากทั้งหมด และต่อสู้กันในสถานที่ที่เหมาะสม”หลินชีเยี่ยชี้ไปที่หวงหยวนเต๋อที่ไป๋หลี่พั่งพั่งแบกอยู่บนบ่า “หัวหน้าหน่วยของพวกเขาถูกเราจับตัวไป พวกเขาต้องมาแน่”“แต่ถ้าพวกเขาตอบโต้รุนแรงเกินไป แล้วรายงานไปยังเบื้องบนของหน่วยพิทักษ์ราตรีล่ะ?”“ผมทำเครื่องหมายไว้บนกระดาษแล้ว ถึงพวกเขาจะรายงานไปยังผู้บังคับบัญชา ผู้บังคับบัญชาก็จะรู้ว่าคนที่จับตัวหวงหยวนเต๋อไปคือพวกเรา จะไม่เกิดความตื่นตระหนกอย่างแน่นอน”โจวผิงพยักหน้า “ในเมื่อนายคิดไว้หมดแล้ว ก็ทำตามนั้นแหละ”หลินชีเยี่ยเดินออกจากสถานี แล้วปิดประตู ก่อนจะติดป้าย ‘หยุดให้บริการชั่วคราว’ ไว้ที่หน้าประตู จากนั้นก็พาหวงหยวนเต๋อที่หมดสติจากไป………สองชั่วโมงต่อมาเงาร่างหลายคนในชุดพนักงานส่งของเดินมาถึงหน้าประตูร้านรับส่งพัสดุพลางพูดคุยหัวเราะกัน เมื่อเห็นป้าย‘หยุดให้บริการชั่วคราว’ ติดอยู่ที่ประตู พวกเขาพลันชะงักกึ
