วามรักของคุณยายอายุเจ็ดสิบเลย”หลินชีเยี่ยพูดน้ำเสียงสงบนิ่ง “ตอนที่ไม่มีสิ่งลี้ลับปรากฏ หน่วยประจำการได้รับอนุญาตให้พัฒนาธุรกิจอื่นได้”ไป๋หลี่พั่งพั่งพยักหน้าท่ามกลางความเงียบ ทุกคนหันไปมองโจวผิงที่ยืนอยู่หลังสุดโจวผิงมุมปากกระตุกเล็กน้อย พูดเสียงเบาว่า “ฉัน… ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี……”“คุณแค่บอกจุดประสงค์ของพวกเราก็พอแล้วครับ”“งั้น……ก็ได้”โจวผิงยืนลังเลอยู่กับที่เป็นเวลานาน ในที่สุดก็รวบรวมความกล้า ผลักประตูเดินเข้าไปในร้านรับส่งพัสดุภายในร้านที่คับแคบ ชายวัยกลางคนที่กำลังเคลื่อนย้ายพัสดุเงยหน้าขึ้นมองโจวผิงแล้วยิ้มพลางเอ่ยทักทาย“สวัสดีครับ ผมชื่อหวงหยวนเต๋อ เป็นพนักงานส่งพัสดุที่นี่ รหัสรับพัสดุของคุณคืออะไรครับ?”“ผะ… ผม……ผมไม่มีรหัสรับพัสดุ”“อ้อ? งั้นคุณมาส่งพัสดุเหรอครับ? คุณจะส่งไปที่ไหน?”“เอ่อ… เปล่า” โจวผิงอึกอักอยู่นาน ในที่สุดก็พูดออกมาได้แค่ไม่กี่คำหวงหยวนเต๋อถามอย่างสงสัย “แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่?”โจวผิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ผมพาพรรคพวกมาก่อกวนที่นี่”
