มีโครงสร้างเหมือนกับผนังด้านอื่นๆ แต่สิ่งที่แปลกคือตรงกลางของผนังนี้ถูกปิดบังด้วยผ้าคลุมสีดำขนาดใหญ่ ผ้าคลุมนี้ยาวประมาณสิบกว่าเมตร ปกปิดผนังอย่างมิดชิดมุมของผ้าคลุมสั่นไหวเบาๆ ราวกับมีลมพัดผ่านเสิ่นชิงจู่จ้องมองผ้าคลุมนี้เป็นเวลานาน ก่อนจะยื่นมือไปจับชายผ้าคลุมแล้วดึงลงอย่างแรง!พรึ่บ!ผ้าคลุมร่วงลงมาทันที เผยให้เห็นโพรงขนาดใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสี่เมตร รอบๆ ปากโพรงมีอิฐและหินที่ขรุขระไม่เรียบ ไม่เหมือนถูกขุดด้วยมือมนุษย์ มีลมอ่อนๆ พัดออกมาจากภายใน โพรงมืดมิดนี้ทอดยาวลงไปใต้พื้นดินไม่รู้ว่าจะนำไปสู่ที่ใดเสิ่นชิงจู่มองดูโพรงใหญ่นี้ ความสงสัยในดวงตาของเขายิ่งทวีคูณขึ้นในตอนนั้นเอง มีมือข้างหนึ่งวางลงบนไหล่ของเขาเสิ่นชิงจู่หันกลับไปอย่างรวดเร็ว เห็นว่าลำดับสามกำลังยืนอยู่เงียบๆ ข้างหลัง จ้องมองโพรงใหญ่ตรงหน้า แล้วพูดเสียงเรียบ“ความอยากรู้อยากเห็นมากเกินไปไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะ……เด็กใหม่”
